گروه تئاتر و موسیقی: قلبها یکی یکی میایستند؛ هر سو که سر میچرخانی صدایی خاموش شده و قلبی ایستاده است. هنوز از زیر سایه سنگین سال 95 بیرون نیامدهایم که 96 به نیمه نرسیده کارش را آغاز کرده است. در همین ماههای اخیر، عارف لرستانی، محمد حیدری، محمود جهان و مدیا کاشیگر را از دست دادیم و حالا هم نوبت به ناصر فرهودی رسیده است. آقای صدابردار یک عمر کوشید تا هنرِ دیگران را با بهترین کیفیت و نیکوترین صورت به گوش همه برساند و حالا اگرچه او از میان ما رفته است اما تأثیرش برای همیشه در یادها خواهد ماند و صدایش هیچگاه خاموش نخواهد شد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه ایران، نخستین و آخرین دیدارمان با صدابردار باسابقه کشورمان به سال 94 برمی گردد؛ زمانی که دراستودیو پاپ میهمانش بودیم؛ استودیویی درکوچه پس کوچههای خیابان لارستان که میزبان بسیاری از هنرمندان بنام و پیشکسوت برای ضبط صدای موسیقی بود. فرهودی به حرفهاش عشق میورزید و همیشه میکوشید بهترین باشد. معتقد بود: «اگر این علاقه نبود حاضر نبودم این همه دردسر را به جان بخرم و قطعاً اگر آیندهاش را میدانستم و اینکه به اینجا کشیده خواهد شد این راه را انتخاب نمیکردم.»