به گزارش مجله خبری نگار، تا به حال دقت کردهاید هنگام بالا کشیدن ریلزهای اینستاگرام، چگونه چندین دنیای متنوع تنها در چند ثانیه از برابر چشمانتان میگذرد؟ از آموزش درستکردن یک دسر خانگی گرفته تا نمایش یک چالش خیابانی، از جشن تولدهای سورپرایزی تا لحظهای طنز از زندگی روزمره یک بلاگر؛ همه و همه در رگباری از صدا و تصویر رخ میدهد که ذهن مجال تحلیلش را ندارد. اما در میان این همه تصویر و صدا، یک عنصر مشترک ناگهان توجهتان را جلب میکند؛ آهنگی که بارها و بارها به گوش میخورد. تا جایی که حتی از شنیدن آن خسته شوید! آهنگی که شاید ارتباطی با محتوای ویدئو نداشته باشد، اما بهلطف الگوریتمها، ریتم و قابلیت همخوانیاش، به کرات پخش شده و ناخودآگاه در ذهنتان حک شده است. این موسیقیها، که بهنوعی تبدیل به صدای پسزمینه سال میشوند، همانهاییاند که الگوریتمها دوستشان دارند، کاربران برای بیشتر دیدهشدن به آنها پناه میبرند و ناخودآگاه تبدیل به بخشی از حافظه جمعی سال میشوند.