گروه سلامت خبرگزاری علم و فناوری آنا- یاسر مختاری؛ 15 روز است که از انتخاب مسعود پزشکیان به عنوان نهمین رئیس جمهور اسلامی ایران میگذرد. پس از انتخاب هر رئیس جمهوری انتخاب اعضای کابینه برای او از نظر رسانهها و کارشناسان اهمیتی کمتر از انتخابات ندارد.
در این میان عموماً گمانهزنیهای بسیاری برای حضور افراد مختلف در کابینه انجام میشود. در بسیاری از کشورهای جهان که نظام حزبی پذیرفته شده و کارآیی دارد، عموماً اعضای کابینه عضو حزب اکثریت و چند حزب مؤتلف آنان است؛ اما در جمهور اسلامی ایران به دلیل نبود ساختار حزبی و عدم وجود احزاب تأثیر گذار، عموما رسم بر این بوده که افرادی برای حضور در کابینه دعوت و به مجلس شورای اسلامی جهت اخذ رأی اعتماد معرفی میشدند که به لحاظ مشی سیاسی نزدیکی بیشتری به رئیس جمهور داشتهاند اگرچه ممکن است آنها خود اعضای احزاب دیگری باشند. مثلاً در کابینه حسن روحانی، اسحاق جهانگیری معاون اول وی از حزب کارگزاران سازندگی، علی ربیعی وزیر کار در کابینه نخست عضو حزب اسلامی کار بود این در حالی بود که خود حسن روحانی که خود زمانی عضو حزب جمهوری اسلامی بود و بعدها با برخی از همفکرانش حزب اعتدال و توسعه را تشکیل داد. در کابینه آیتالله رئیسی نیز همین وضعیت حاکم بود. بر همین اساس عموما افرادی که به رئیس جمهور نزدیکی بیشتری داشتند به کابینه دعوت شده و به مجلس جهت اخذ رأی اعتماد معرفی میشدند.
مسعود پزشکیان در دوران تبلیغات انتخابات، خود را غیر حزبی معرفی میکرد، با این حال وی جزء سه گزینه جبهه اصلاحات بود. بهرغم این تفاسیر، وی ازجمله اعضای همیشگی فراکسیون اصلاحطلبان مجلس شورای اسلامی و نیز وزیر بهداشت در کابینه اصلاحات بود. ضمن اینکه اعضای ستادش نیز از جمله اصلاحطلبان شاخص بودند. بر همین اساس و با توجه شورای راهبری تشکیل داده شده و کمیتههای ذیل این شورا برای تشکیل کابینه که یکی از اعضای جبهه اصلاحات نیز در آن حضور دارند این گمانه وجود دارد که وزرای پیشنهادی نیز عضو این جبهه یا جریان باشد. بر همین اساس برای وزارت بهداشت نیز اذهان به نخستین جایی که میرود «انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران» است بخشی از جبهه اصلاحات را تشکیل داده و اعضای آن از اصلاحطلبان شاخص هستند که برخی از آنها از جمله مصطفی معین و محمد فرهادی سابقه وزارت در دولت سید محمد خاتمی داشته و برخی دیگر نیز همچون، محمد رضا خاتمی، شکوری راد یا تاجرنیا ردای وکالت مجلس شورای اسلامی پوشیدهاند. دیگر اعضای آنها نیز در دولتهای هفتم و هشتم یا یازدهم و دوازدهم از جمله روئسای سازمانهای مهم دولتی مانند سازمان انتقال خون، دانشگاههای علوم پزشکی یا برخی تشکلهای مهم غیر دولتی مانند نظام پزشکی را برعهده داشتهاند. در این میان از برخی از این افراد به عنوان گزینههای پزشکیان برای وزارت بهداشت نام برده میشود.
