در جنگ شناختی، دشمن فقط نمیخواهد چند نفر را با خبری غلط فریب دهد. اعتماد به رسانهها، اعتماد به راههای تصحیح خطا، و حتی معیار تشخیص خبر درست هدف هستند.
یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی: خبری میرسد؛ کوتاه، مهم، نگرانکننده. نخستین واکنش این است که بپرسیم «واقعی است یا دروغ؟» مشکل اینجا است که پاسخ این پرسش اغلب معلوم نیست. نه شواهد برای پذیرفتن خبر کافی است، نه برای رد کردنش. چه باید کرد؟ قرار نیست هر کدام از ما حقیقت را کشف کنیم. کافی است اختیار سه کار را از دست ندهیم؛ باور کردن، انتقال دادن، و عمل کردن.
این اختیار از یک جمله ساده آغاز میشود؛ «نمیدانم». گفتنش آسان به نظر میرسد، اما در وضعیت اضطراب آسان نیست. ذهن میخواهد جای خالی را هرچه زودتر پر کند و آرام بگیرد. شایعه درست در همین فشار فرصت پیدا میکند. نخستین حرفی که تکههای پراکنده را به هم وصل کند، آرامش میدهد و باورپذیر میشود. ماندن در «نمیدانم» گاهی مهمترین کار است.