صحنه‌های آوار و آسیب در بیمارستان سخت و سنگین بود

بیمارستان سوختگی شهید مطهری تنها مرکز تخصصی درمان سوختگی در کشور و بیمارستانی دولتی است که شاید امید آخر بیمارانی است که با آتش، برق یا اسید دست‌وپنجه نرم کرده‌اند.

بیمارستان سوختگی شهید مطهری تنها مرکز تخصصی درمان سوختگی در کشور و بیمارستانی دولتی است که شاید امید آخر بیمارانی است که با آتش، برق یا اسید دست‌وپنجه نرم کرده‌اند.

جوان آنلاین: بیمارستان سوختگی شهید مطهری تنها مرکز تخصصی درمان سوختگی در کشور و بیمارستانی دولتی است که شاید امید آخر بیمارانی است که با آتش، برق یا اسید دست‌وپنجه نرم کرده‌اند. هر ساله ۳۰۰ هزار نفر در کشور دچار سوختگی می‌شوند که نزدیک به ۱۰ درصد آنها برای درمان سوختگی به بیمارستان سوانح سوختگی شهید مطهری مراجعه می‌کنند. این بیمارستان دارای پزشکان و پرستاران متخصص در حوزه درمان سوختگی و تجهیزات خاصی است که بسیاری از بیماران بدحال سوختگی به آن نیاز دارند، اما در جریان حمله دشمنان (رژیم صهیونی و امریکا) در جنگ رمضان به نزدیکی بیمارستان مطهری، این بیمارستان دچار آسیب‌هایی جدی شد و بخش‌هایی از آن تخریب شد و جنایت دشمنان، نام این بیمارستان را نیز کنار هفت بیمارستان دیگری قرار داد که در جریان حملات هوایی دشمنان به نقاط مختلف کشور، مجبور به تخلیه شدند. این بیمارستان، پیش از این و در جریان جنگ۱۲روزه نیز به‌دلیل حملات دشمنان و وارد شدن آسیب به بخش‌های آن، مجبور به تخلیه بیماران شده بود. 

بیمارانی که طبق آمار‌ها و روایت متخصصان و مسئولان این بیمارستان اغلب از اقشار فقیر جامعه هستند. اما در میانه جنگ تحمیلی امریکایی- صهیونیستی علیه کشورمان با حمله به مناطق اطراف بیمارستان سوختگی شهید مطهری، این بیمارستان‌ها و بیماران آن هم از تهاجم دشمن جان سالم به در نبردند و بخش‌هایی از بیمارستان دچار تخریب و آسیب شد و بیمارانی که عفونت می‌تواند به قیمت مرگ‌شان تمام شود با غبار تخریب و ریزش بخش‌هایی از سقف و شکستن شیشه‌ها بیش از پیش مورد تهدید قرار گرفتند. حالا ویرانه‌ها و فضای تخریب‌شده بیمارستان بعد از تخلیه و رساندن بیماران به محلی امن باید تمیزکاری و برای بازسازی و بازگشت بیماران آماده می‌شد. اینجا بود که مانند تمام بزنگاه‌ها و شرایط سختی که کشور طی سال‌های اخیر تجربه کرده است، پای گروه‌های جهادی به میان می‌آید. زنان و مردانی که داوطلبانه به صحنه می‌آیند تا هر کاری بر زمین مانده را انجام دهند؛ از شست‌وشو و تمیزکاری تا انجام کار‌های خدماتی. این بار هم گروه جهادی «نور ولایت علی (ع)» به سرپرستی خانم صبور به بیمارستان شهید مطهری رفتند تا آثار جنگ و تخریب را از این بیمارستان پاک کنند. البته این گروه جهادی سال‌هاست در حوزه‌های مختلف فعالیت می‌کنند و نگذاشته‌اند کار انقلاب و کار ایران روی زمین بماند. آنچه در پی می‌آید حاصل گفت‌وگوی ما با خانم صبور، مسئول این گروه جهادی است. 

خانم صبور، شما یکی از گروه‌های جهادی فعالی هستید در جنگ‌های اخیر امریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان در رابطه با اقداماتی که گروه جهادی شما در طول جنگ انجام داد، لطفاً توضیح دهید. آیا این اقدامات الان هم ادامه دارد؟ برنامه‌ها چه بوده؟
در جنگ ۲‌۱ روزه من مسئول پشتیبانی ستاد و روستای آرادان در منطقه گرمسار بودم. در آن مدت، هم برای سرباز‌ها غذا می‌پختیم و هم میزبان تجمعاتی بودیم که در روستا و به میزبانی روستای ما برگزار می‌شد. آنقدر این فعالیت‌ها بازتاب داشت که از من مصاحبه خبری گرفتند و در رسانه‌های استان سمنان هم پخش شد. 
بعد از پایان آن ۱۲ روز، فعالیت‌مان را همان‌جا ادامه دادیم. بعد از آن، همراه با تعدادی از افراد گروه جهادی به تهران برگشتیم و به بیمارستان سوانح سوختگی شهید مطهری رفتیم. آنجا بیمارستان را تمیز کردیم و کار‌های لازم را انجام دادیم. در حال حاضر هم اعضای گروه جهادی ما در مناطق مختلف تجمعات در تهران فعالیت کرده و حضور دارند. 

درباره بیمارستان مطهری بگویید. بعد از حمله‌هایی که آن حوالی انجام شد، شما به آنجا رفتید؟ با چه صحنه‌هایی مواجه شدید؟ وضعیت آواربرداری و آسیب بیماران چگونه بود؟
صحنه‌ها بسیار سخت و دردناک بود. شیشه‌ها کاملاً شکسته بود و سقف‌های کاذب روی تخت‌ها ریخته بودند. در بخش کودکان، حتی روی تخت کودکانی که در آنجا بستری بودند، آثار زندگی را می‌شد دید؛ مثلاً مادر‌ها تخم‌مرغ آب‌پز کرده یا پاستیل آورده بودند، اما همه‌چیز روی زمین ریخته بود و نشان می‌داد این کودکان بیمار چه لحظات سخت و دردناکی را تحمل کرده‌اند و چقدر وحشت‌زده بوده‌اند. واقعاً صحنه‌های خوبی نبود. هر چند ما بعد از تخلیه بیمارستان از بیماران و برای انجام امور مرتبط با تمیزکاری و آواربرداری به بیمارستان رفته بودیم، اما آثار به‌جای مانده از این حملات نشان می‌داد بیماران در لحظات حمله ددمنشانه دشمن چه شرایط سخت و دردناکی را تحمل کرده‌اند و دیدن این صحنه‌ها برای ما خیلی سنگین و سخت بود. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *