به گزارش خبرنگار «نبض فناوری» سند ملی توسعه علوم و فناوری نانو در آبانماه سال ۱۴۰۱ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسیده است. ستاد توسعه فناوریهای نانو و میکرو گزارش اجرای این سند را تا پایان ۱۴۰۲ در قالب ۶ فصل منتشر کرده است. با توجه به اهمیت فناوری در توسعه اقتصادی کشور و نقش بسزای آن در بهبود بهرهوری و خلق ارزش افزوده، همواره توسعه قابلیتهای فناورانه در برنامههای سیاستی مورد توجه قرار گرفته است. دولتها در راستای اهداف خود برای توسعه پژوهش و فناوری، انواع مختلفی از سیاستها را مورد استفاده قرار میدهند.
این سیاستها را میتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد؛ نخست «سیاستهای کارکردی یا اشاعهگرا» که هدف آنها افزایش ظرفیت نوآوری و بهبود کلی قابلیتهای علمی و فناورانه است. دوم «سیاستهای هدفمند یا مأموریتگرا» که از توسعه پژوهش و فناوری خاص یا حل مسائل خاص حمایت میکند. سیاستهای مأموریتگرا در زمره نسل جدیدی از سیاستهای نوآوری قرار میگیرد.
«ارتقای رقابت پذیری صنایع نفت، گاز و پتروشیمی با استفاده از فناوری نانو» یکی از سیاستهای مأموریتی ویژه ستاد نانو در حوزههای صنعتی اولویت دار جهت ارتقای اثرگذاری اقتصادی و اجتماعی فناوری ناو به شمار میرود.