صابر خراسانی، شاعر آئینی درباره تجربه حضور در نمایش میدانی «هجده هزار و یک» و در گفتوگو با میزان، گفت: تا پیش از نمایش «هجده هزار و یک» هیچگاه نمایش میدانی ندیده بودم و تجربهای هم در این قالب هنری نداشتم. البته از سالها پیش با فضای تئاتر آشنا و گهگاه روی صحنه رفته بودم. تئاتر را از منظر یک مخاطب هم دوست دارم. البته اساس کار من، یعنی شعرخوانی و روایت، در ذات خود نوعی تئاتر است. فقط دیالوگها به جای نثر، در قالب وزن و شعر گفته میشوند.
وی افزود: قبل از حضور در این پروژه در نمایش دیگری با تیم علیرضا کوهفر کاری را انجام داده بودیم. بعد از آن بود که پیشنهاد حضور در این نمایش میدانی به من داده شد. زمانی که فهمیدم نمایش در مشهد اجرا میشود، بسیار خوشحال شدم. هم به دلیل زادگاهم و هم برای زیارت امام رضا (ع) که به خاطر مشغلههای کاری کمتر برایم میسر است. از همان ابتدا تلاش کردم در جلسات کارگردانی و فنی شرکت کنم تا بهتر با کلیات کار آشنا شوم. این همراهی باعث شد ارتباط عمیقتری با روایت و ساختار نمایش پیدا کنم.
صابر خراسانی تاکید کرد: برخلاف نمایشهای پیشین میدانی که عمدتا صداها از قبل ضبط شده و چهرهای شناخته شده به صورت زنده در صحنه حضور نداشته، در «هجده هزار و یک» برای نخستین بار حضور و اجرای زنده رقم خورده است که اتفاق جذابی در این سبک از نمایش میدانی محسوب میشود و من به عنوان یکی از شخصیتهای اصلی در این نمایش میدانی حضور دارم.