طبق اعلام مؤسسه فرهنگی و مطالعاتی بزرگمهر حکیم، محمد رسولی، شاهنامهپژوه و پژوهشگر تاریخ ایران، اظهار داشت: بررسی متون تاریخی، ادبی و آثار باستانی نشان میدهد که نقش شیر و خورشید قرنها پیش از تحولات سیاسی دورههای متأخر در فرهنگ ایران حضور داشته و به هیچ سلسله خاصی محدود نبوده است.
وی افزود: خورشید در فرهنگ ایرانی همواره نماد روشنایی، زندگی و فروغ بوده و شیر نیز نشانه شجاعت، قدرت و دلیری است. این مفاهیم در متون ادبی ما بهویژه در شاهنامه اثر ابوالقاسم فردوسی بهوضوح دیده میشود.
رسولی با اشاره به بازتاب این معنا در ادبیات عرفانی نیز گفت: در اشعار مولوی نیز تعبیر «شیر خدا» برای حضرت علی (ع) بهکار رفته است، آنجا که میگوید: شیر خدا و رستم دستانم آرزوست. این کاربرد نشان میدهد که مفهوم شیر در فرهنگ ایرانی و شیعی، همزمان بار حماسی و معنوی داشته است.