هر سال به جز امسال به رسم قدیم، به طبیعت میرفتیم و به اصطلاح «سیزده را به در میکردیم» و از قضا درباره آسیبهایی که طبیعت در این روز میبیند، سخن به میان میآوردیم؛ اما شاید این نخستین سیزده به دری است که روز تنفس طبیعت محسوب شود و از این منظر اتفاق نادری در سدههای اخیر است.
سیزدهمین روز بهار را روز طبیعت میخوانیم و هر سال به جز امسال به رسم قدیم، به طبیعت میرفتیم و به اصطلاح «سیزده را به در میکردیم» و از قضا درباره آسیبهایی که طبیعت در این روز میبیند، سخن به میان میآوردیم؛ اما شاید این نخستین سیزده به دری است که روز تنفس طبیعت محسوب شود و از این منظر اتفاق نادری در سدههای اخیر است. در ادبیات ایران بر حفظ طبیعت تاکید فراوان شده و به طور خاص در ادبیات سعدی رد این عرصه را میتوان دید.
سعدی را بحق شاعر طبیعت بهاری نامیدهاند و چه نیکوست در چنین روزی یادی از او کنیم. اگر کسی نگاهی به فهرست گیاهان و جانوران و سنگها و ستارگان و باد و دریا و صحرا در کلیات سعدی بیندازد و بخواهد تنها به لحاظ آماری، یادکرد او را از برخی اجزا و عناصر طبیعت شمارش کند، مجموعه 9%81-%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%87-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%AA-%D9%81%D8%A7%D8%AA%D8%AD-%E2%80%8C%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86″>منبع: تابناک