شیرین امامی، عضو هیئت داوری و انتخاب بخش نقالی و پردهخوانی جشنواره ملی «روایت علوی»، در گفتوگو با میزان درباره تأثیر روایتهای مذهبی بر مخاطبان اظهار کرد: تقریباً همه ما از دوران کودکی با روایتهای اهلبیت(ع)، پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) آشنا شدهایم؛ چه از طریق کتابهای درسی و چه در مراسم مذهبی، مساجد و هیئتهایی که همراه خانواده در آنها حضور داشتهایم. به همین دلیل احساس نزدیکی بیشتری با این داستانها داریم و حلاوت و تأثیر آنها را عمیقتر درک میکنیم.
وی افزود: تفاوت عمدهای که جشنواره «روایت علوی» با بسیاری از جشنوارههای دیگر دارد، این است که مخاطب بار دیگر داستانها و وقایعی را میشنود که با آنها زندگی کرده و به آنها تعلق خاطر دارد. حتی اگر از ابتدا تا انتهای روایت را بداند و از سرنوشت شخصیتها آگاه باشد، باز هم با دل و جان پای نقل و پردهخوانی مینشیند، اشک میریزد یا لبخند میزند و در نهایت با قلبی متأثر و احساسی برانگیخته از مجلس خارج میشود.
امامی درباره راههای ارتقای هنر نقالی و پردهخوانی در فضای رسانهای امروز گفت: با توجه به تجربهای که روی صحنههای نقالی داشتهام و بازخوردهایی که از مخاطبان گرفتهام، معتقدم نقالی و پردهخوانی باید همگام با زمانه حرکت کنند و از تحولات جامعه عقب نمانند. مخاطب امروز ذائقه متفاوتی دارد و نمیتوان همان شیوهای را اجرا کرد که پیشکسوتان این هنر دههها پیش به کار میبردند.