در میان آیاتی که در قرآن به پرندگان پرداخته، دو آیه (ملک/ 19 و نحل/ 79) به یكدیگر شبیهاند كه پرواز را محور قرار دادهاند. در این مجال از نوشتار فرازهای این دو آیه در كنار یکدیگر و به محوریت آیه 19 سوره ملك بررسی میشود:
یکی از نکات دقیق و ظریف این است که در سه قسمت از این دو آیه به واژه دیدن (أَوَلَمْ یَرَوْا) توجه شده است. در ابتدای دو آیه و انتهای یکی از آنها که صفت «بصیر» را برای خداوند انتخاب میکند، شگفتی آن در ارتباطی است که بین این خصوصیت و پرواز وجود دارد، چرا كه بشر پرواز خود را مدیون نگاه به پرندگان است.[1] اکنون نیز این روش از کارآمدترین روشهای پژوهش در این زمینه است.
چشم افرادی که برای خلبانی انتخاب میشوند باید ده دهم و بدون کوررنگی باشد.[2] پرندگان نیز دید تلسکوپی بسیار قویای دارند و از مسافت بالا به خوبی سطح زمین را میبینند. (عبدالرزاق نوفل، الله والعلم الحدیث/ 61)
برای مشاهده کامل مطب کلیک کنید