۱۴۰۳/۱۲/۱۸
به گزارش روزپلاس، فرآیند تولید و ارائه محصولات موسیقایی در کشورمان طی سالهای گذشته در مسیر جدیدی قرار گرفته و حواشی و پستی و بلندیهای زیادی در آن تجربه شده است. راهی پرفراز و نشیب که در قالبهای مختلفی میتواند مورد ارزیابی و کنکاش قرار گیرد.
اما در کنار چنین فضایی که خود میدانیم میتواند مشتمل بر طرح پرسشهای زیادی باشد، مبحث کیفیت به ویژه در حوزه موسیقی ایرانی، موسیقی کلاسیک و موسیقی تلفیقی در مسیر رو به رشدی قرار گرفته که ای کاش تبعات و نتایج مثبت آن در حوزههای تجاری موسیقی به ویژه کنسرتهای موسیقی پاپ هم تسری پیدا میکرد. فرآیندی که اگرچه توسط برخی از گروهها و خوانندگان پاپ کم و بیش مورد استفاده قرار گرفته اما امید میرود با جدیت و اهتمام بیشتر تهیه کنندگان و کنسرت گذاران که به نوعی مسئول مستقیم پرداخت دستمزدها و چیدمان ارکسترها هستند این چارچوب با گستردگی بیشتری مورد توجه قرار گیرد تا بتوانیم شاهد ارتقای سطح کیفی کنسرتها باشیم.
اگر نخواهیم از مسیر موسیقی جدی به راحتی عبور کنیم، باید گفت موضوع نوازندگی، آهنگسازی، سرپرستی و رهبری ارکستر هم از همان چارچوبها و مواردی است که در قیاس با سالهای گذشته در مسیر رو به جلویی قرار گرفته و مخاطبان در این مدت شاهد ظهور و بروز نوازندگان و هنرمندانی هستند که با تکیه بر توانمندیها و فراگیری درست و آموزههای علمی در حال تجربه فرآیندهایی از موسیقی هستند. قرار گرفتن در موقعیتهایی که مخاطبان این حوزه بیشتر آن را در مردان هنرمند میدیدند اما هم اینک ماجرا به سمت و سویی کشیده شده که صحنههای حرفهای اجرای کنسرت محل تجربه و اجرای بانوان هنرمند نیز قرار گرفته و حتی در قالب «رهبر ارکستر» نیز عهده دار هدایت فضایی هستند که کارشناسان این حوزه خوب میداند چه دشواریها و تخصصهای فراوانی میطلبد.