آنطور که گزارشها نشان میدهد در افق ۱۴۰۴، سیاستگذاریها در بندر شهید رجایی بر افزایش بهرهوری، دیجیتالیسازی فرایندها، نوسازی تجهیزات و افزایش عمق آبخور متمرکز است. برنامهای که پذیرش نسل جدید کشتیهای کانتینری و کاهش هزینه تمامشده لجستیک را در هدف خود دارد
جوان آنلاین: هرمزگان با در اختیار داشتن طولانیترین نوار ساحلی کشور، مجاورت با تنگه هرمز و قرار گرفتن در قلب معادلات ژئوپلیتیکی خلیج فارس، یکی از معدود استانهایی است که دریا برای آن نه یک مزیت جانبی، بلکه بنیان اصلی اقتصادی به شمار میآید. در شرایطی که سیاستهای کلان کشور بر کاهش وابستگی به نفت و حرکت بهسوی اقتصاد مولد و پایدار تأکید دارد، برنامهها و طرحهایی که در هرمزگان در دستور کار قرار گرفته است، میتواند نقطه عطفی برای ورود این استان به فاز عملیاتی اقتصاد دریامحور باشد؛ اقتصادی که از بنادر و لجستیک آغاز شده و به کشتیسازی، شیلات، انرژیهای نو و صنایع دانشبنیان گره خورده است.
هرمزگان همواره شاهراه حیاتی تجارت دریایی ایران بوده است. سهم بالای این استان در تخلیه و بارگیری کالا حتی در سالهای سخت تحریمی نشان میدهد اقتصاد ملی بدون بنادر جنوبی عملاً فلج خواهد شد. بندر شهید رجایی بهعنوان بزرگترین بندر تجاری کشور، قلب تپنده این شبکه است؛ بندری که بیش از نیمی از مبادلات کانتینری ایران را مدیریت میکند و نقشی تعیینکنندهای در زنجیره تأمین کالاهای اساسی و صادرات غیرنفتی دارد. آنطور که گزارشها نشان میدهد در افق ۱۴۰۴، سیاستگذاریها در بندر شهید رجایی بر افزایش بهرهوری، دیجیتالیسازی فرایندها، نوسازی تجهیزات و افزایش عمق آبخور متمرکز است. برنامهای که پذیرش نسل جدید کشتیهای کانتینری و کاهش هزینه تمامشده لجستیک را در هدف خود دارد و به صورت مستقیم بر رقابتپذیری اقتصاد ایران اثر میگذارد. در کنار بندر رجایی، بنادر تخصصی و منطقهای مانند نخل ناخدا، بندر لنگه، بندر هرمز و بنادر غرب استان هم نقشی مکمل، اما حیاتی دارند. این بنادر میتوانند با تمرکز بر مأموریتهای خاص از پشتیبانی صنایع نفت و گاز تا تجارت منطقهای و گردشگری دریایی تنوع فعالیتهای اقتصادی استان را افزایش دهند.
ریل؛ حلقه مفقوده توسعه دریامحور
چاوش مهگرا، کارشناس حوزه بنادر با بیان اینکه توسعه بندری بدون اتصال مؤثر به شبکه حملونقل پسکرانهای، عملاً نیمهتمام خواهد بود، میگوید: «تکمیل کریدورهای ریلی ستون فقرات توسعه دریامحور هرمزگان است. مثلاً پروژه ریلی جاسک-چابهار، علاوه بر اتصال دو بندر استراتژیک مکران، میتواند مسیرهای جدیدی برای ترانزیت منطقهای ایجاد کند و فشار بر حملونقل جادهای را کاهش دهد.» وی ادامه میدهد: «ریل، نهتنها هزینه لجستیک را کاهش میدهد، بلکه امکان استقرار صنایع بزرگ، شهرکهای صنعتی دریامحور و مراکز توزیع کالا را در پسکرانه بنادر فراهم میکند؛ موضوعی که بهطور مستقیم بر اشتغال پایدار اثرگذار است.» این کارشناس با تأکید بر اینکه هرمزگان از دیرباز قطب کشتیسازی و لنجسازی سنتی ایران بوده است، تصریح میکند: «از کارگاههای بومی ساخت لنجهای چوبی تا صنایع سنگین تعمیر و نگهداری شناورها، موجب شده است این استان ظرفیت تبدیلشدن به هاب خدمات فنی دریایی منطقه را داشته باشد.» مهگرا میگوید: «برآوردها نشان میدهد هر پروژه ساخت یا تعمیر شناور متوسط، دهها شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد میکند. توسعه این صنعت بهویژه در حوزه تعمیرات اساسی کشتیها، ساخت شناورهای خدماتی، صیادی و حتی شناورهای سبز، سالانه میلیونها دلار ارزآوری به همراه خواهد داشت.»