سهشنبه 11 آذر 1404 – 09:25
پژوهش جدید نشان میدهد حافظه بلندمدت با یک کلید ساده شکل نمیگیرد، بلکه از طریق سلسلهبرنامههای ژنی و تایمرهای مولکولی در بخشهای مختلف مغز بهتدریج تثبیت میشود.
تکناک
دههها تمرکز مطالعات بر هیپوکامپ و قشر مغز بود؛ ساختارهایی که بهترتیب مسئول ذخیرهسازی کوتاهمدت و بلندمدت دانسته میشدند. با وجود اینکه این چارچوب به کشفیات مهمی منجر شد، اما هرگز تصویر کامل را ترسیم نکرد. پرسش کلیدی همچنان بیپاسخ مانده بود: چرا بعضی خاطرات فقط چند هفته دوام دارند، اما برخی دیگر یک عمر همراه انسان میمانند؟
تالاموس نهتنها خاطرات ارزشمند را انتخاب میکند، بلکه آنها را برای نگهداری طولانیمدت به قشر مغز هدایت میکند. طبق بیانیه منتشرشده، این مطالعه به پژوهشگران امکان داده لایههای پنهان و پیچیده سازوکارهای شکلگیری و تثبیت حافظه را دقیقتر بشکافند.
بر اساس توضیحات ارائهشده، این ابزار نشان داد حذف برخی مولکولها بهطور مستقیم مدتزمان زندهماندن خاطره را تغییر میدهد. مهمتر اینکه هر مولکول در مقیاس زمانی متفاوتی عمل میکرد و همین یافته بار دیگر ثابت میکند حافظه بلندمدت نه یک کلید ساده، بلکه حاصل شبکهای چندلایه از زمانسنجهای مولکولی است.
