پس از شکست تیم ملی فوتبال در فینال تورنمنت کافا مقابل ازبکستان، همه اتهامها به سمت یک نفر روانه شد، امیر قلعهنویی و تاکتیکهایش.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، سرمربی تیم ملی که از شروع مسابقات کافا نارضایتی خود را از حضور در این رقابتها اعلام کرده بود، پس از گذشت چند بازی مشخص شد تیم تحت هدایتش نه به لحاظ مهرهای، بلکه به لحاظ تاکتیکی توان مقابله با تیمهایی چون تاجیکستان و ازبکستان را ندارد. حالا با این شرایط تیم ملی قرار است ۹ ماه دیگر پا به میدان بزرگی چون جام جهانی بگذارد و با تیمهای بزرگ اروپایی یا آمریکای جنوبی رقابت کند که احتمالاً حریف ایران در جام جهانی پیشرو خواهند بود.
نقد به افکار تاکتیکی امیر قلعهنویی و شیوه عملکردی تیم ملی، از مدتها پیش مورد انتقاد بود. با این حال سرمربی تیم ملی در این تورنمنت در شرایطی که از فشار بازیهای رسمی و انتخابی جام جهانی فارغ شد و در میدانی نه چندان مهم و سخت، ثابت کرد برای موفقیت فقط داشتن ستاره در ترکیب تیم کافی نیست که مقابل تیمهایی چون افغانستان و تاجیکستان ترکیب دوم و سوم ایران هم، میتواند بی چون و چرا، قدرت خود را اثبات کند. با این حال امیر قلعهنویی در تورنمنت کافا به جز سردار آزمون، علیرضا بیرانوند و مهدی قائدی، سایر نفرات اصلی تیمش را همراه داشت و سایر غایبهایی که طبق ادعای سرمربی ۱۸ نفر بودند، هیچ وقت به طور کامل در افک کنار توهم جوانگرایی، در تورنمنت کافا اصلاً شاهد بازیهای زیبایی هم از تیم ملی نبودیم.
تیم ملی در تورنمنت کافا شکست خورد، اما به نظر شکست امیر قلعهنویی و افکارش بزرگتر از هر شکست دیگری بود. از انتخاب تاکتیک تیمی تا انتخاب نفراتی که مشخصاً بدون داشتن تیم، با شایستگی و از روی آمادگی، در تیم ملی حضور ندارند. با تمامی این تفاسیر آیا هنوز هم وقت تغییر فرا نرسیده؟ آیا بهتر نیست برای این مدت زمانی که تا آغاز رقابتهای جامجهانی باقی مانده فکری به حال تیم ملی کنیم تا دوباره با هزاران افسوس نگوییم ای کاش فلان کار را انجام داده بودیم؟ تیم ملی هم روی نیمکت و هم در زمین، به تغییرات بزرگی نیاز دارد تا حداقل در جام ملتهای بعدی هم با آه و افسوس، تورنمنت را ترک نکند.