اندیشکده «شورای روابط خارجی» آمریکا مینویسد: شکاف میان سیاست، استراتژی و واقعیتهای بودجه و سیاست داخلی آمریکا همچنان بزرگ است و در دولتی با رهبری غیرقابل پیشبینی، حتی مفصلترین اسناد امنیتی نیز شاید تصویر روشنی از آینده ندهند.
جوان آنلاین: وقتی دونالد ترامپ رئیسجمهور ایالات متحده در اواخر سپتامبر برای سخنرانی در برابر عالیترین افسران نظامی کشورش ایستاد، هیچ نشانهای از برنامههای او درباره چین، ایران یا روسیه ارائه نکرد؛ حتی به کره شمالی نیز اشارهای نداشت. تنها نگرانی امنیتی او بهظاهر مربوط به ونزوئلا بود.
از آن زمان تاکنون، ترامپ دیدار خود با «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهوری روسیه را اعلام و سپس لغو کرده، مجوز عملیات پنهان در داخل ونزوئلا را افشا و یک ناوگان ضربتی به کارائیب اعزام کرده و احتمالاً دستور ازسرگیری آزمایشهای هستهای را صادر کرده است. این ابهام درباره نیتهای امنیتی رئیسجمهوری، سطح نگرانی و تردید پیرامون «استراتژی امنیت ملی» (NSS) و «استراتژی دفاع ملی» (NDS) دولت را افزایش داده است؛ هر دو سند به دستور کنگره نیاز دارند. ترامپ در استراتژی امنیت ملی، دیدگاه خود را درباره تهدیدها، اولویتها و راهبردهای ملی تبیین میکند و پنتاگون آن را در استراتژی دفاع ملی به برنامههای نظامی، ساختار نیرو و بودجه تبدیل میکند.
ترامپ هیچگاه طبق دستورالعملی از پیشنوشتهشده عمل نکرده است. اما برای افکار عمومی آمریکا، دستگاه امنیت ملی و متحدانش، انتشار این دو راهبرد میتواند حداقل اندکی شفافیت ایجاد کند و روشن سازد مشاوران ارشد او چگونه تهدیدها را تعریف و اولویتبندی میکنند.
در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، اسناد این دو راهبرد تحت نظارت «جیم متیس» وزیر دفاع و «اچ. آر. مکمستر» مشاور امنیت ملی تهیه شدند؛ هر دو به ارزش اتحادها باور داشتند و کشورهایی مانند روسیه را تهدیدی خطرناک میدیدند. اما این بار، با حذف تقریباً تمام آن صداهای محتاط از کاخ سفید و پنتاگون، انتظار میرود راهبردهای جدید بازتاب مستقیم دیدگاه درونگرایانه و معاملهمحور خود ترامپ باشد و تغییرات تند و آشکاری را که در سیاست امنیت ملی و اتحادهای آمریکا در جریان است، رسمیت بخشد.