به گزارش فرکانس، بر اساس دادههای ارائهشده، بانکهای آینده، پارسیان و گردشگری کمترین سطح سود ناخالص را ثبت کردهاند.
این موضوع معمولاً ریشه در ضعف کیفیت دارایی، سهم بالای مطالبات غیرجاری، هزینه بالای تأمین منابع و محدودیت در توسعه سبد درآمدهای غیرمشاع دارد. در لایه بعدی، بانکهایی مانند رفاه، ایرانزمین، دی، سرمایه، کارآفرین و خاورمیانه قرار دارند که عملکرد آنها نشاندهنده چالش در مدیریت حاشیه سود، ناکافیبودن رشد درآمدهای کارمزدی، و فشار نقدینگی در سمت منابع است. فاصله معنیدار میان این گروهها و بانکهای پربازدهتر نشان میدهد بخش مهمی از نظام بانکی هنوز وابستگی شدید به درآمدهای مشاع، حساسیت بالا به نرخ بهره، و قدرت پایین در خلق جریان نقدی پایدار دارد. شکل توزیع سود ناخالص در نمودار عملاً حاکی از ناهمگونی ساختاری در عملکرد بانکهاست.
وضعیتی که اگر اصلاح نگردد، میتواند به کاهش توان تسهیلاتدهی، تشدید ریسک ترازنامه و افزایش نیاز به تجدید ساختار در برخی مؤسسات منجر شود.