آموزش آنلاین در کشور با فرصتهای گسترده همراه است، اما کمبود زیرساختها، دسترسی نابرابر به اینترنت و ابزار دیجیتال در مناطق محروم، دانشآموزان را با عقبماندگی تحصیلی و کاهش کیفیت یادگیری مواجه کرده است.
دیگر نمیتوان آموزش امروز را بدون فناوریهای دیجیتال تصور کرد؛ تبلت، موبایل و اینترنت به بخش جداییناپذیر کلاسهای درس تبدیل شدهاند و امکان یادگیری فردی و دسترسی به منابع علمی متنوع را برای دانشآموزان فراهم میکنند. با این حال، دسترسی نابرابر و ضعف زیرساختها، بسیاری از دانشآموزان در مناطق محروم را از جریان یادگیری مؤثر دور نگه میدارد و شکاف آموزشی میان شهرها و روستاها را افزایش داده است.
تجربه سالهای اخیر آموزش آنلاین در دوران کرونا نشان داد که حتی در مناطقی که اینترنت و ابزار دیجیتال در دسترس بود، کیفیت آموزش آنلاین به اندازه آموزش حضوری نبود. دانشآموزان در این مناطق از نظر تمرکز، تعامل با معلم و یادگیری عمیق با چالش روبهرو شدند و بسیاری مجبور شدند بدون هدایت مناسب از محتواهای ناقص بهرهمند شوند.