۱۴۰۴/۱۰/۱۷
به گزارش روزپلاس، استراتژی مداخلهجویانه امارات در یمن که از سال ۲۰۱۵ کلید خورد، با انحراف آشکار از اهداف ائتلاف عربی، بر تخریب نظاممند ارتش ملی و جایگزینی آن با گروههای شبهنظامی متمرکز گردید. ابوظبی با تسلیح شورای انتقالی جنوب، در پی ایجاد کمربند امنیتی برای تسلط بر بنادر استراتژیک و جزایر کلیدی بود تا هژمونی خود را در بابالمندب تثبیت کند. طبق گزارشهای منابع یمنی این رویکرد نه برای ثبات، بلکه دقیقاً برای فروپاشی ساختارهای دولتی و تسهیل طرحهای تجزیهطلبانه طراحی شده بود؛ برنامهای که ریشه در سیاست خارجی تهاجمی امارات طی دهه اخیر دارد و قصد داشت جنوب یمن را به پایگاه نفوذ خود تبدیل کند، اما اکنون به پاشنه آشیل این کشور بدل شده است. با این حال در ادامه این یادداشت به بررسی علل خروج امارات از یمن در برابر اقدامات عربستان سعودی خواهیم پرداخت.
پیروزی موقت ریاض در برابر ابوظبی
نیروهای وابسته به دولت تحت حمایت سعودی در نهایت توانستند با پشتیبانی نظامی- سیاسی ریاض نیروهای شورای انتقالی جنوب در «حضرموت» را عقب رانده و فعلاً بر امور این منطقه حاکم شوند. طی یک ماه اخیر ابوظبی همسو با خواستههای ژئوپلیتیکی رژیم صهیونیستی از حرکت نیروهای جداییطلب جنوبی به سمت دو استان مهم حضرموت و المهره در شرق یمن حمایت کرد.