اقتصاد۲۴- در حالیکه فاصلهی دستمزد و سبد هزینههای حداقلی زندگی به بیشترین میزان در سالهای اخیر رسیده – دستمزد با مزایا حدود ۹ میلیون تومان است و هزینههای زندگی بیشتر از بیست میلیون تومان- برنامهای برای ترمیم مزد در کار نیست؛ سیاست پرداختهای یارانهای نیز به حدی ناچیز و غیرمنطبق با واقعیتهای عینی زندگی مردم است که نمیتواند شکاف بیش از ده میلیون تومانیِ دستمزد- هزینهها را پُر کند.
دولت در تیرماه، سیاست جایگزینیِ یارانه با کالابرگ را با هدفِ خرید کالاهای اساسی با یارانه شارژ شدهی ماهانه در پیش گرفت. کالابرگ الکترونیک، تمهیدی در قانون بودجه ۱۴۰۱ بود و آن زمان مقرر شده بود دولت گرانیِ ناشی از حذف ارز دولتی کالاهای اساسی را با پرداخت کالابرگ الکترونیک به اقشار کم درآمد جبران کند «به گونهای که مشمولان بتوانند کالاهای اساسیِ مورد نیاز خانوار را به قیمتهای شهریور ۱۴۰۰ خریداری کنند»؛ این شرط اساسی هیچ زمان رعایت نشد.
در حال حاضر، هم مبلغ یارانه و یا کالابرگ الکترونیکی که به طبقات فرودست پرداخت میشود، ناچیز و ناکافی است و هم قرار نیست هیچ کالایی به قیمت شهریور ۱۴۰۰ در اختیار مشمولان قرار بگیرد. طرح کالابرگ که اجرای آزمایشی آن در چند استان به پایان رسیده بود و به تازگی از خردادماه برای بخش کوچکی از جامعهی هدف اجرایی شده، نمیتواند بحران معیشت را تسکین بخشد، نه برای غیررسمیکاران و زنان سرپرست خانوار و خانوارهای تحت پوشش نهادهای حمایتی و نه برای کارگران و بازنشستگان حداقلبگیر که به زحمت ۹ میلیون تومان حقوق ماهانه دارند و هزینههای زندگیشان بیش از بیست میلیون تومان است.