تحریریه داخلی
مدیران استقلال که همیشه در هزارتوی انتخاب سرمربی میان گزینههای تکراری سرگیجه میگیرند، حالا با تعجب به نمایشهای خیرهکننده تیم علیرضا منصوریان در لیگ عراق نگاه میکنند.
فوتبال، همان معشوقه بیرحمی است که یک روز در استادیوم آزادی برای اخراجت ثانیهشماری میکند و روز دیگر در کوچه پسکوچههای بغداد، نامت را به عنوان منجی فریاد میزند. حکایت این روزهای علیرضا منصوریان در الطلبه عراق، چیزی فراتر از یک موفقیت ورزشی است؛ این یک بازگشت از جهنم به سبک مردی است که انگار در ایران تمام شده بود، اما در همسایگی ما، دوباره متولد شد.
کیست که روزهای تلخ سکوهای آبی و شعار «حیا کن، رها کن» را علیه شماره ۱۰ محبوب استقلالیها فراموش کرده باشد؟ منصوریان در ایران، دور تسبیح نیمکتها را چرخید؛ از نفت تهران تا ذوبآهن و تراکتور و آن پایان نافرجام در فولاد.
معمای الطلبه؛ استقلال در بیم و امید!