تابناک _ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، برای شورای نگهبان وظایف متعددی برشمرده که عمده این وظایف، به طور مشترک بر عهده فقها و حقوقدانان است و تعدادی دیگر، وظایف اختصاصی فقهاست. از میان مجموعه وظایف شورای نگهبان، سه مورد «نظارت بر قانونگذاری»، «تفسیر قانون اساسی» و «نظارت بر انتخابات» دارای اهمیت بسیاری هستند و مباحث زیادی نیز در خصوص هر یک از اینها وجود دارد که در اوضاع کنونی، وظیفه این شورا در موضوع «نظارت بر انتخابات» از اهمیت دوچندان برخوردار شده، زیرا از یک سو توصیه ها و تاکیدات مهمی برای ایفای نقش موثر این شورا در رونق بخشیدن به انتخابات وجود دارد و از سوی دیگر هم نگرانی های مهمی از سوء استفاده از این توصیه ها و تاکیدات قابل بیان است.
اساس فلسفه نظارت بر انتخابات، پیشگیری از رقابت ناسالم بین داوطلبان و نیز جلوگیری از تخلفات و خطاهای برگزارکننده انتخابات و صیانت از آرای مردم است. هر جا که تخلّف، تقلّب و خطای مجری قانون و یا سوء استفاده محتمل باشد، نظارت نیز موضوعیت پیدا میکند. شورای نگهبان نظارت خود بر انتخابات را از طریق هیاتهای نظارت اعمال می کند. یکی از موضوعات مربوط به نظارت بر صحت انتخابات، مساله بررسی صاد مردم هم به همین تناقض و تبعیض است.
حال به نظر می رسد، هرچند شورای نگهبان باید موضوع «نگاه موسع» در امر تایید صلاحیت ها را مد نظر قرار دهد، از کنار چنین مواردی عینی و قابل پذیرشی در نزد افکار عمومی به سادگی عبور نکند و پرونده صلاحیتی هر داوطلبی را که فرزندان و وابستگان درجه یک آنها در خارج از کشور به خصوص کشورهای غربی و کشورهایی که در حال حاضر رابطه مناسبی با ما ندارند حضور داشته و یا اقامت دارد، به کمک دستگاه های امنیتی و نظارتی دقیق بررسی نمایند و این تذکر مهم را فراموش نکنند که گاهی لطمات و صدماتی که از ناحیه افراد به اصطلاح و در ظاهر «خودی» و «موجه» به این نظام و انقلاب وارد آمده، بسیار بدتر از لطماتی بوده که توسط دشمنان شناخته شده به این کشور وارد شده است.