26 تير 1399
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، برای شورای نگهبان وظایف متعددی را بر شمرده است. عمده این وظایف به طور مشترک بر عهده فقها و حقوقدانان است و تعدادی دیگر، وظایف اختصاصی فقها میباشد. از میان مجموعه وظایف شورای نگهبان، سه مورد «نظارت بر قانونگذاری»، «تفسیر قانون اساسی» و «نظارت بر انتخابات» دارای اهمیت بسیاری هستند.
شورای نگهبان به معنای واقعی کلمه «چشم بینای نظام» است چرا که از دو رکن رکین نظام یعنی «اسلامیت» و «جمهوریت» پاسداری میکند. بر همین مبنا میتوانیم اعضای شورای نگهبان را نیز «معتمدین نظام» بدانیم؛ شخصیتهایی که علاوه بر تسلط بر مبانی دینی و قانونی، دغدغه پیادهسازی و اجرای دین و قانون را در کشور دارند.
شورای نگهبان در نظام جمهوری اسلامی ایران یكی از مهمترین نهادهای حكومتی به شمار میآید و در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران دارای جایگاه ویژهای است، به گونهای كه نبودن آن، موجب عدم اعتبار مجلس میشود.
شورای نگهبان وظیفه دارد تمام مصوبات مجلس را از حیث عدم مغایرت با موازین اسلامی و قانون اساسی بررسی كرده تا در صورت عدم مغایرت، مصوبه مجلس، صورت قانونی به خود گیرد.