به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، جلسه ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ۳ بهمن ۱۴۰۴ (۲۳ ژانویه ۲۰۲۶) بهمنظور بررسی وضعیت اعتراضات اخیر در ایران برگزار شد و در نهایت قطعنامهای علیه جمهوری اسلامی ایران تصویب شد. متنی که از منظر دستگاه دیپلماسی کشور ما و بخش مهمی از تحلیلهای منطقهای و بینالمللی نهفقط یک محکومیت حقوقبشری، بلکه نماد یک فشار سیاسی علیه ایران است؛ فشاری که در بسیاری جنبهها دوگانه و گزینشی بهنظر میرسد.
شورای حقوق بشر با ۲۵ رأی موافق، ۷ رأی مخالف و ۱۴ رأی ممتنع قطعنامهای را تصویب کرد و خواستار تحقیقات مستقل و پاسخگویی مسئولان ایرانی شده و تمدید مأموریت گزارشگر ویژه و هیات حقیقتیاب را در دستور کار قرار داده است.
اما در لابهلای این اعداد و عناوین رسمی، سؤالهای بنیادی و جدی درباره مشروعیت، بیطرفی و نیت واقعی این قطعنامه مطرح شدهاند؛ و یک روایت پراهمیت از “دوگانگی در استانداردهای حقوق بشر” را پیش چشم ما میگذارد.