گلعلی بابایی، نویسنده و پژوهشگر در پی شهادت سردار علیمحمد نائینی نوشت:
چند خطی برای عرض ارادت به ساحت نورانی شهید والامقام سرلشکر پاسدار علیمحمد نائینی که بهواقع مصداق بارز این سخن سید شهیدان اهل قلم، سید مرتضی آوینی است. آنجا که میگوید: «حلقومها را مىتوان برید، اما فریادها را، هرگز! فریادى که از حلقوم بریده برمىآید، جاودانه مىماند»
برای این کمترین که بیش از ۳۵ سال افتخار آشنایی و رفاقت با آن سپاهیمرد خندهروی اهل نائین را داشته، شنیدن خبر شهادت او اصلا دور از انتظار نبود. چرا که به یقین میدانستم، برای این کهنهسرباز حماسه ٨ ساله دفاع مقدس و یاور دلسوز اهالی قلم ملتزم به خونهاى پاک شهیدان آن نبرد سراسر شرافت، چه فخرى از این والاتر و چه فرجامی از این فرخندهتر، که در گرماگرم مصاف تمامیت قوم خداباور سلمان پارسی با رجالههاى بعلپرست ائتلاف نامیمون آمریکای جهانخوار با رژیم کودککش بنوصهیون، سنگر جهاد تبیین رسانهاى را در ایران سپاه، به وجه احسن حفاظت و پاداش یک عمر مجاهدت را، با در آغوش کشیدن شاهد عاشقکش شهادت در واپسین سحر رمضان ازخداى مجاهدان دریافت کند.