شهید رئیسی هیچ انگیزه شخصی برای داوطلب شدن در انتخابات ریاست جمهوری نداشت، مهمترین دغدغه ایشان، خدمت به امام رضا (ع) بود، حتی در دوران قوه قضائیه نیز همین نگاه را داشتند، اما شرایط کشور، مسائل حلنشده و عدماجماع نیروهای انقلابی، ایشان را به پذیرش این مسئولیت سنگین سوق داد.
جوان آنلاین: گاهی تاریخ، چهرههایی را به خود میبیند که نهتنها در زمان خود تأثیرگذارند، بلکه خاطره حضورشان در ذهن و قلب مردم ماندگار میشود. شهید آیتالله سیدابراهیم رئیسی یکی از همین چهرههای ماندگار است؛ شخصیتی که با اخلاص، تواضع، مجاهدت و ارادهای خستگیناپذیر مسیر خدمت را دنبال کرد و در هر جایگاهی که قرار گرفت، جز تعالی و اعتلای مردم و کشور اندیشهای نداشت. از روزهایی که در مجلس خبرگان نقشآفرینی کرد تا دوران ریاست قوه قضائیه که پرچم عدالت را برافراشت و نهایتاً در جایگاه ریاستجمهوری، دغدغهای جز خدمت به مردم نداشت، حضور او همیشه امیدبخش بود. شخصیت متواضع، اهل کار جمعی، صادق و وفادار به ارزشهای انقلاب، او را نهتنها در میان سیاستمداران، بلکه در دل مردم به نامی جاودانه تبدیل کرد. آیتالله عباس کعبی، عضو هیئت رئیسه مجلس خبرگان رهبری در گفتوگو با «جوان» از خاطرات و نقش شهید رئیسی در عرصههای مختلف سخن میگوید. او به ابعاد مختلف حضور ایشان در خبرگان، نگاه ویژهاش به عدالت قضایی، تلاشهای بیوقفهاش برای مبارزه با فساد و اولویتهای ایشان در دوران ریاستجمهوری اشاره میکند. مبارزه با فساد، عدالتگرایی، توجه ویژه به محرومان، تلاش برای رونق اقتصادی و فعالسازی ظرفیتهای مردمی، تنها بخشی از مسیر پرافتخار او بود. روزهایش با تلاش بیوقفه برای حل مشکلات سپری میشد و شبهایش با دعا و عبادت در خلوت انس میگذشت. او پس از شهادت سردار سلیمانی، آرزوی شهادت داشت، گویی میدانست که راه خدمت، پایانی جز جاودانگی ندارد. اکنون که از او سخن میگوییم، نه فقط از یک رئیسجمهور یا یک فقیه برجسته، بلکه از مردی سخن میگوییم که در هر لحظه، برای مردم و کشورش زیست و بهتمامی خویش را وقف خدمت کرد.
شهادت شهید رئیسی چند روز مانده بود به اجلاسیه مجلس خبرگان، حضور و رویکرد شهید آیتالله رئیسی را در مجلس خبرگان رهبری چطور میدیدید؟
روزهایی که شما به یادمان آوردید، روزهایی فراموشنشدنی بودند که به پرواز جاودانه شهید رئیسی و شهدای خدمت منتهی شد. این روزها برای ما خاطرهای ماندگار و تاریخی هستند. حدود یک هفته قبل از شهادت ایشان، در مشهد خدمتشان بودیم. معمولاً جلسات منظم فصلی، ماهانه و تلفنی با ایشان برگزار میشد. شهید رئیسی فردی برجسته، مخلص و متواضع بود که کارهای بزرگی را با اخلاص و جدیت انجام میداد. در مجلس خبرگان، ایشان وزنهای تأثیرگذار محسوب میشدند و با نگاه ولایتمدارانه و متشرعانه به آینده انقلاب مینگریستند. در روزهای منتهی به اجلاسیه خبرگان، بحث انتخاب هیئترئیسه مطرح بود و ایشان نیز در میان نامزدهای ریاست مجلس خبرگان و نایبرئیسی قرار داشتند، اما ایشان قاطعانه اعلام کردند که قصد پذیرش این مسئولیت را ندارند و تأکید کردند: «من رئیسجمهور هستم، افراد بزرگتری از من نیز حضور دارند و خلأیی وجود ندارد. مجلس خبرگان جایگاهی معنوی و تأثیرگذار دارد و من در مقام ریاستجمهوری مشغول خدمت هستم. اگر کسی اسم مرا برای ریاست یا نایبرئیسی خبرگان مطرح کند، حتماً مخالفت خواهم کرد.»
شهید رئیسی علاوه بر نقش رسمی خود، وقت زیادی برای مجلس خبرگان اختصاص میدادند، حتی در جلسات غیررسمی، مانند ضیافتهای شام، ایشان ساعتها با خبرگان بحث و گفتوگو، نظرات آنان را بررسی و دغدغههایشان را پیگیری میکردند. ارتباط ایشان با حاکمیت صرفاً اداری نبود، بلکه ارتباطی ارزشی و کلان در راستای حفظ اصول حوزه و روحانیت بود. ایشان تلاش میکردند از ولایت هزینه نکنند، بلکه مسیرها را هموار کنند و از دوش ولایت بار بردارند. با چنین رویکردی، جایگاه ویژهای در مجلس خبرگان داشتند و حضورشان در هیئترئیسه کاملاً برازنده بود. باوجود مشغلههای فراوان ریاستجمهوری، همچنان برای امور مجلس وقت میگذاشتند و پیگیر مسائل دبیرخانه بودند. یکی از ویژگیهای برجسته مدیریتی شهید رئیسی، دقت و پیگیری مداوم امور بود. ایشان نسبت به محرومان و مشکلات مردم احساس تعهد داشتند. بهعنوان نمونه، هشت بار به خوزستان سفر کردند و در یکی از دیدارها گفتند: «اگر لازم باشد، باز هم بیشتر میآیم تا مشکلات حل شود.» این روحیه جدی و پیگیرانه، نشاندهنده نگاه مدیریتی ویژه ایشان بود. در حقیقت، شهید آیتالله رئیسی یک مکتب مدیریتی خاص ارائه داد که باید بهعنوان الگویی ارزشمند مورد توجه قرار گیرد و در سطح کشور برجسته شود.