04 / 04 /1405
پدر شهید سیدعباس رسولی آهاری، از نذرِ حسینی در مجلس تعزیه خوانسار تا شهادتِ فرزندش در بمباران تهرانپارس روایت میکند؛ شهادتی با پیکری ارباً ارباً، سری جدا از تن و انگشتری با نقش «یا قاطعَ الکفین»؛ نشانههایی که هرکدام، روضهای از کربلا را زمزمه میکنند.
پدر شهید سیدعباس رسولی آهاری دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی در گفتوگویی تفصیلی با خبرنگار آنا، سرگذشت فرزندش را از روزی که با نذرِ حسینی متولد شد تا شهادت در بمباران جنگ تحمیلی سوم روایت کرده است. روایتی که در آن، نخبگی علمی، فعالیتهای مسجدی و دلدادگی به رهبری، مسیر یک جوان را تا همنشینی با سید و سالار شهیدان اباعبدالله الحسین ترسیم میکند؛ مسیری که با انگشتری با نقش «یا قاطعَ الکفین» و پیکری ارباً ارباً، مهر تأییدی بر قبولیِ نذری بود که سالها پیش در مجلس تعزیه خوانسار بسته شد؛ تقدیری که از همان لحظه، نام «عباس» را نه تنها بر شناسنامه، که بر لوحِ آسمانیِ شهدا ثبت کرد.
نخبهای که با نذرِ حسینی متولد شد
فرزندتان دوران کودکی و نوجوانی خود را در چه فضایی سپری کرد و چه عواملی در شکلگیری شخصیت علمی و مذهبی او مؤثر بود؟