شهر با ویلچرنشین ها مهربان نیست

نگار فیض آبادی

روزنامه پیام‌ ما (کرمان)

روایت زندگی معلولان در شهری که برای بحران آماده نیست

جنگ برای ویلچر نشینان تمام نمی‌شود

برای خروج از خانه در شرایط اضطراری، چند ثانیه کافی است؛ اما برای کسانی که از ویلچر استفاده می‌کنند، همین چند ثانیه می‌تواند به دقیقه‌هایی طولانی و تعیین‌کننده تبدیل شود. تجربه روزهای جنگ و بحران نشان داد که مسئله دسترس‌پذیری شهری فقط یک مطالبه روزمره نیست؛ بلکه در لحظه‌های خطر، به مسئله‌ای حیاتی برای بقا تبدیل می‌شود. در شهری مثل تهران، جایی که حتی حرکت عادی در خیابان با مانع همراه است، خروج از خانه در شرایط بحران برای افراد دارای معلولیت به مسیری دشوار و گاه ناممکن تبدیل می‌شود.

برای بسیاری از شهروندان، خروج از خانه در لحظه بحران چند ثانیه بیشتر طول نمی‌کشد؛ اما برای رضا، مرد ۵۴ ساله‌ای که به دلیل آسیب شدید مچ پا و بیماری دیستروفی از ویلچر استفاده می‌کند، همین مسیر حدود یک ربع زمان می‌برد؛ از بلند شدن با بالابر، نشستن روی ویلچر تا پایین آمدن از طبقه سوم با آسانسور. خودش با تلخی می‌گوید: «تا آن موقع هر اتفاقی باید می‌افتاده، افتاده است.»

رضا روزهای جنگ را با اضطراب t selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();