اقتصاد۲۴- لایه نمک از کیلومترها دورتر برق میزند. لاشه پرندهها و جانوران گویی مومیایی از قرنها پیش زیر تابش مستقیم آفتاب هستند که تصویری غریب به وجود آورده است. هوا گرم و کشنده است. هیچ موجود زندهای در دشتهای مرکزی ایران زندگی نمیکند. تمام دشتهای فلات مرکزی به دشت لوت و دشت کویر شباهت دارند. دشتهایی که در ۵۰ سال قبل گاهی حتی تالابهای فصلی را در خود میدید و در ماههایی از سال پرندگان مهاجر آنجا رفتوآمد میکردند. اکنون زایندهرود، گاوخونی، مهارلو، بختگان، پریشان، حوض سلطان، دریاچه نمک و… کاملاً خشک شدهاند. مناطق مرکزی ایران شبیه به صحرای آفریقا و عربستان است.
آنگونه که “جواد حیدریان” در هفته نامه تجارت فردا نوشته است؛ اکنون تابستان ۱۴۰۴ است و ایران به یکی از بیآبترین کشورهای زمین تبدیل شده است. فلات مرکزی در نتیجه پنج دهه تخریب منابع و کاهش تدریجی آب و افزایش دما، خاکستر شده است. دمای میانگین در تابستان به بیش از ۶۰ درجه سانتیگراد در بسیاری از مناطق میرسد و زمستانها کوتاه، کمبارش و غیرقابل پیشبینی شدهاند. آبی دیگر وجود ندارد.
منابع آب تهران وابسته به سدهای خالیشده لار، طالقان، لتیان یا کرج نیست. آب از چاههای ژرف گاهی تا بالای ۱۵۰۰ متر تامین میشود. آب کافی نیست و طرحهای انتقال آب از مناطق شمالی خزر یا پروژههای نمکزدایی پرهزینه از خلیج فارس در دستور کار جدی است. بعضی معتقد هستند آب فقط به برخی از مناطق میرسد و بیشتر مناطق شهر تحت جیرهبندی شدید است و تنها چند ساعت در روز آب در لولههای شهر جریان دارد. بسیاری از محلههای جنوبی تهران از ری تا ورامین، بر اثر فرونشست گسترده زمین غیرقابل سکونت شدهاند.