خدیجه نیسی، کارگردان مستند، درباره شکلگیری ایده مستند «شهرک» گفت: من کودکی جنگ را تجربه کردهام و خاطره جنگ و جنگزدگی همیشه با زندگیام همراه بوده است. سالها در مشهد زندگی میکردم و رفتوآمد به شهرکی که ساکنان آن عمدتاً خرمشهریها و آبادانیهای مهاجر بودند، برایم حال و هوایی خاص داشت. هر بار که به آنجا میرفتم، بخشی از خاطرات کودکی و فضای سالهای جنگ برایم زنده میشد و همین حس نوستالژیک به مرور به ایده ساخت این فیلم تبدیل شد.
کارگردان مستند «شهرک» افزود: در این شهرک با نشانههای پررنگی از فرهنگ جنوب روبهرو میشدم؛ از پوشش زنان و موسیقی محلی گرفته تا آیینها و سبک زندگی مردم. احساس میکردم این عناصر فرهنگی بخشی از هویت ازدستنرفته مردمی است که به دلیل جنگ ناچار به ترک خانههایشان شدهاند. همین مسئله انگیزه اصلی من برای ساخت فیلم شد.
نیسی درباره روند تولید مستند توضیح داد: مهمترین چالش ما جلب اعتماد مردم شهرک بود. حدود شش ماه زمان صرف رفتوآمد، گفتوگو و ایجاد رابطه دوستانه با خانوادهها شد تا در نهایت اجازه دهند دوربین وارد خانههایشان شود. بسیاری از مراسم و آیینهایی که در فیلم ثبت شده، پیش از این هیچگاه مقابل دوربین قرار نگرفته بود. ما توانستیم مراسمهای خانوادگی، آیینهای محلی و بخشی از زندگی روزمره آنها را ثبت کنیم.