به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، هفتم ماه ذی الحجه(۱۱۴ هـ ق)، سالروز شهادت جانسوز امام پنجم ما شیعیان اثنی عشری، یعنی امام محمدباقر(علیه السلام) است. آن امام همام در اولین روز ماه رجب سال ۵۷ هـ ق در شهر مدینه متولد شد.(۱) بنابراین ایشان حادثه کربلا و اتفاقات مربوط به آن را درک کرده اند؛ موضوعی که خود ایشان نیز در بیانی به آن تصریح نموده اند.(۲) پدرشان امام سجاد(علیه السلام) و مادرشان، فاطمه دختر امام حسن مجتبی(علیه السلام) است و از هر دو سبط بزرگوار رسول خدا(صلی الله علیه و آله)، یعنی امام حسین(علیه السلام) و امام حسن(ع) نسب می برند؛ لذا ملقب به القابی همچون «هاشمی بین هاشمیین»، «علوی بین علویین» و «فاطمی بین فاطمیین» شده اند.(۳)
بنابر روایت حوزه، از دیگر القاب مشهور ایشان، می توان به «شاکر» و «هادی» و «امین» اشاره کرد.(۴) امّا معروف ترین لقب شریفشان، «باقر» است. در حدیث معروفی پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در پیش بینی ای غیبی به یکی از صحابه شان یعنی جابر بن عبدالله انصاری می فرماید: «تو مردی از خاندان مرا درک ext-align:justify”>(۲۷). ن.ک: الخرائج والجرائح، قطب راوندی، سعید بن عبدالله بن حسین، نشر مؤسسة الامام المهدی علیه السلام، قم، بی تا، ج ۲، ص۶۰۴؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، نوری، حسین بن محمد تقی، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، ۱۴۰۸ هـ ق، چاپ اول، ج ۲، ص ۲۱۱ و ۲۱۲.
(۲۸). المصباح، کفعمی، تقی الدین ابراهیم بن علی، موسسة الاعلمی للمطبوعات، بیروت، الطبعة الاولی، ۱۴۱۴هـ ق، ص ۶۹۱.
(۲۹). احقاق الحق، همان، ج ۱۲، ص۱۵۲.
(۳۰). الإتحاف بحب الأشراف، شبراوی، جمال الدین، دارالکتب، قم، ۱۴۲۳هـ ق، ص ۲۸۷.
(۳۱). من لایحضره الفقیه، شیخ صدوق، محمد بن علی، مصحح: علی اکبر غفاری، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۴۱۳هـ ق، چاپ دوم، ج ۱، ص ۱۸۲.