
به گزارش مجله خبری نگار، مُهر و حکاکی در ایران یک کهنههنر است و در طول تاریخ مُهر نشانه اعتبار و صحت سندها و نامهنگاریهای تاریخی بوده. گفته میشود سابقه مهر در جغرافیای ایران بزرگ به حدود ۶ هزار سال میرسد و هر کدام از بزرگان و مقامات شهر و کشور نام و نشان خود را روی انگشترشان حک میکردند تا همیشه و همهجا همراهشان باشد. رسم بود که مهرسازان بساطشان را کنار مسجد پهن میکردند تا برای مردم و بزرگان مهر بسازند. هنوز هم در کوچهپسکوچههای شهر مهرتراشانی هستند که به همان سبک و سیاق قدیمی با قلم روی مهرهای برنجی، نام و نشان آدمها را حکاکی میکنند. عباس احیایی یکی از همین هنرمندان است که چراغ مهرسازی را در میان شلوغی بازار تهران زنده نگه داشتهاست.
