در فاصله سال‌های 1357 تا 1359، یعنی پس از پیروزی انقلاب تا وقوع انقلاب فرهنگی، فضای دانشگاه‌ها هنوز آن‌طور که باید با شرایط دوران بعد از انقلاب هماهنگ و همسو نشده بود. از این رو، امام خمینی(ره) فرمان انقلاب فرهنگی را صادر کردند. در پی صدور این فرمان، برای تحقق بخشیدن به اهداف انقلاب فرهنگی و ضرورت ایجاد تحول در داننشگاهی طی این سال‌‌‌های گذشته، مشکلات و نیازهای کشور را به صورت علمی شناسایی کرده و با تکیه بر توان جوانان تحصیل‌کرده و امکانات داخلی کشور در مسیر برطرف کردن آن قدم برداشته است. جهاد با اعتماد به جوانان و حمایت ایشان توانسته در همه ابعاد با ارائه نظرات کارشناسی و راهکار علمی، نقش بسزایی در پیشرفت و تعالی کشور داشته باشد. اکنون نیز اگر تمامی واحدهای جهاددانشگاهی دست در دست یکدیگر داده و از تشطت و چند دستگی رها شوند و با سایر نهادها، سازمان‌ها و مراکز، تعامل بیشتری داشته باشند، قطعاً می‌توانند در این مسیر ضمن کمک به پیشرفت کشور در زمینه‌های صنعتی و علمی به رشد سازمانی نیز دست یابند.
همچنین، سازمان در صورتی موفق است که روی فرصت‌ها تمرکز کرده و قابلیت‌‌‌‌‌‌‌‌ها و ظرفیت‌های تأثیرگذاری خود را ارتقا دهد و این فرصت‌ها، همان نیازهای واقعی مردم و جامعه است.