محبوبه بیات – نغمه خوش موسیقی را میشنوی؟
کودکانه و دلربا میسرایند
صحنههای به یاد ماندنی میآفرینند
و میخوانند و ترنم میکنند
و با دستان ظریفشان، نغمه خوش دلهای ما را مینوازند
گویی، دل سپردن به این نوای خوش، سالها ما را با خود همراه کرده و در کالبد وجودمان دمیده…
احساس انس میکنیم
شاید میتوان گفت، همین است، روح نوازشگری موسیقی، که از درون پر میکشد…
اینجا تالار وحدت است. مراسم اختتامیه چهارمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرم 4) امشب 24 آذرماه 1396 در حالی برگزار میشود که همواره نامی آشنا و صمیمی را میشنویم که گویی کاشف لحظات زیبای آرام در دلهای مردم ایران زمین بوده است. کاشف آن نغمههایی که در دل مردم به شکل بومی و جمعی از دیرباز بوده، تا همایون خرمی پدیدار شود و سینه، ساز کند با موسیقی ویالونش …
در فضای تالار، از طالب هنر در هر نسلی را میتوان دید، بزرگان موسیقی اصیل ایرانی، هنرمندان، کودکان 4 الی 18 ساله، هه آمدهاند تا بزرگی موسیقی ایران و هنر ایران را به رخ بکشند.
استاد کاکاوند، مجری برنامه میگوید: “به قول برخی اندیشمندان و صاحبنظران، هنر میتواند نسل ها را به هم پیوند دهد و در این جشنواره مصادیق عینی این جمله را میبینیم. از کودکان 4 و 5 ساله بگیرید تا نوجوانانی که به 18 سالگی رسیدهاند با موسیقی رفتار هنری کردهاند و در جشنواره شرکت کردهاند و این همواره دلبستگی های نسل من و نسلهای پیشتر از ما بوده است، به خاطر اتفاقهای قشنگی که دراین جشنواره با نام بزرگ همایون خرم رخ داده است …”
چگونه میتوان جلوه هنر را در این سرای موسیقی بیان کرد، که اینان خود، موسیقی سنتی را جاودانه ساختند. هر کسی اینجاست مهر خوبان کودکان را با ترنم مهر به نظاره نشسته است تا شاهد مصداق عینی پیوند دو نسل باشد.
جوایز به برگزیدگان اهدا میشود.
همه باور دارند که نام هر شرکت کننده خردسال امشب، خود، نام بزرگی خواهد بود برای نسل فردای ایران …
در مرحله رقابتی جشنواره ، کودکان خواندند و نواختند و اساتید نظاره کردند، امشب اساتید مینوازند و کودکان، هزار آیینه موسیقی را با جان و دل گوش میدهند و امتیاز زندگی را به شیرینی هنر در هم میآمیزند.
استاد میلاد کیایی و استاد بابک شهرکی، دونوازی بینظیری را به مخاطبان عاشق هدیه میدهند و ضرباهنگ دل را برای کودکان باز میآفرینند.