در سالهای گذشته، نگرانی هایی در برخی از خانواده ها درباره علاقه شدید و یک طرفه نوجوانان به چهره های مشهور و سرشناس ایجاد شده است. این نگرانی ها می توانند با رفتار درست، کنترل و نهایتا رفع شوند.
به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی تابناک، معروف ترین قصه قدیمی کراش داشتن، احتمالا همان قصه فرهاد و شیرین باشد. فرهاد، فقیرزاده ای که معشوقه اش، شیرینِ کاخ نشین، اصلا از وجود او بی خبر است و این عشق یک طرفه برای او مفهومی ندارد.
در دنیای امروز این نوع عشق یک طرفه و مبهم را کراش می نامند. الهام جوادی، روانشناس، به موضوع «کراش زدن» نوجوانان اشاره کرد و گفت: «این موضوع کاملاً طبیعی است، اما نحوه برخورد با آن بسیار اهمیت دارد.»
جوادی در گفتگو با خبرنگار ما، با اشاره به واقعیاتی همچون کراش زدن در نوجوانان گفت: اگر چنین موردی با سختگیری مواجه شود، دانشآموز ممکن است بهصورت پنهانی به این مسیر ادامه دهد. از طرف دیگر، اگر رها شود و بدون نظارت باقی بماند، احتمال دارد که به راههای اشتباهی بیفتد».
وی پیشنهاد کرد که والدین و اولیای مدرسه با پرسشهای مؤثر با دانشآموزان گفتگو کنند و فضایی ایجاد کنند که دانشآموز بدون ترس، دغدغههای خود را بیان کند.
او افزود: «این گفتگوها باید به گونهای باشد که دانشآموز مهارتهای تصمیمگیری منطقی و مسئولیتپذیری را یاد بگیرد.»
اگر دانشآموزان در شرایطی قرار بگیرند که ممکن است به راه خطا بروند، با مشورت گرفتن از اولیای مدرسه و والدین، تصمیمات بهتری بگیرند.
همراه باشید
وی ادامه داد: اگر والدین نیز با مدارس همراه باشند، میتوانند در این مواقع برخوردهای درستتر و مؤثرتری داشته باشند. بهجای اینکه وقتی خانوادهای از یک رفتار نادرست مطلع شد، فرزندش را دعوا کند، بهتر است همراه با مدرسه دلیل آن رفتار را بررسی کند. این همراهی کمک میکند تا بفهمند چه نیازی از دانشآموز برآورده نشده و چه مشکلی او را به سمت این رفتار سوق داده است. ارتباط صمیمی و مؤثر بین والدین و مدارس، فضایی ایجاد میکند که دانشآموز احساس کند نمیتواند در مدرسه یا خانه از نظارت فرار کند. این ارتباط، خودبهخود باعث تقویت نظارت و کنترل میشود.