گروه فرهنگی- سید محسن عبدال: پنج شنبه شب جشن بزرگ انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران با حواشی بسیار برگزار شد. حواشی ای که حرف های بسیاری در خود دارد. از یک سو جمشید مشایخی با عصبانیت از دست برگزارکنندگان به پیشکسوتی دیگر می تازد. از طرف دیگر جعفر پناهی کارگردان ممنوع الکار که اصلا حضورش در آن جشن خود جای سوال دارد، در کمال بی فرهنگی و بی ادبی از دادن جایزه به محمد حسین مهدویان کارگردان جوان ماجرای نیمروز سرباز می زند و در حضور وی شروع به توهین می کند و فیلم مهدویان را دولتی می داند. نوید محمدزاده نیز از عزت الله انتظامی در مقابل نقد یک منتقد دفاع می کند و توقع دارد که هرگز کسی ایشان را نقد نکند.
به گزارش بولتن نیوز، این حواشی اگر بدون هیچ ادعایی بود کسی حرفی نمی زد اما مشکل اینجاست که این قشر خود را پرچم دار ادب و فرهنگ می دانند و دگراندیشی را غالبا افتخار خود معرفی می کنند. در ضمن این ادعاهای فراوان به مردم نیز خط می دهند و در موارد سیاسی و اجتماعی و اتفاقاتی همچون انتخابات مردم را به سویی دعوت می کنند؛ اما مساله این است اهالی سینما که با خود نیز نمی توانند کنار بیایند و صلح داشته باشند و به یک دیگر احترام بگذارند، چگونه برای مردم و سیاست مداران و مسئولان کشور دستور العمل صادر می کنند و خط مشی ارائه می کنند.