شلیک تکفیر بر پیکر وحدت

حجت‌الاسلام سجاد شهرکی متولد دهه ۱۳۶۰ بود؛ امام جماعت مسجد مولای متقیان زاهدان که در ۱۲آبان۱۴۰۱ از سوی افراد مسلح ترور و به شهادت رسید.

حجت‌الاسلام سجاد شهرکی متولد دهه ۱۳۶۰ بود؛ امام جماعت مسجد مولای متقیان زاهدان که در ۱۲آبان۱۴۰۱ از سوی افراد مسلح ترور و به شهادت رسید.

جوان آنلاین: حجت‌الاسلام سجاد شهرکی متولد دهه ۱۳۶۰ بود؛ امام جماعت مسجد مولای متقیان زاهدان که در ۱۲آبان۱۴۰۱ از سوی افراد مسلح ترور و به شهادت رسید. آدمکش‌های تکفیری خون کسی را ریختند که به اعتراف همگان، تمام هم و غم و فخرش خدمت صادقانه و خالصانه به خلق فارغ از مذهب و قومیت‌شان بود. در کنار همسر شهید همه فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی شهید سجاد شهرکی را مرور کردیم. میان‌شان کاری نبود که بخواهد خودی نشان دهد و منیتش را به رخ بکشد. هر چه بود از راه‌اندازی پایگاه بسیج گرفته تا مرکزی برای سلامت معتادان، همه و همه برای رضای خدا بود؛ روحانی‌ای که در شرایط سخت کرونا کنار مردم زاهدان ماند و برای در امان ماندن‌شان از ویروس کرونا لحظه‌ای تعلل نکرد. امام جماعت مسجد مولای متقیان زاهدان، تغسیل و تدفین اموات در روز‌های کرونا را افتخار می‌دانست. شهید سجاد شهرکی برای به ظهور و بروز رساندن وحدت بین شیعه و سنی بسیار مجاهدت کرد، آنقدری که خار چشم معاندان تکفیری شد و آن‌ها هم او را در لیست ترورشان قرار دادند. برای تبیین سیره و سبک زندگی شهید ترور سجاد شهرکی با همسرش تماس گرفتم. ابتدا تمایلی به مصاحبه نداشت، علتش را هم یادآوری لحظات شهادتی می‌دانست که خاطرش را تلخ می‌کرد. نهایتاً به رسم ارادت به شهدا و توصیه رهبرمعظم‌انقلاب به نشر خاطرات و زندگی شهدا و تکلیفی که بر خود فرض می‌دانست، همراه‌مان شد و باهم به گفتگو نشستیم. آنچه در پی می‌آید، ماحصل همراهی ما با وجیهه کریم‌کشته، همسر شهید سجاد شهرکی است.

شیعه یا سنی!
وجیهه کریم‌کشته، همسر شهید از آشنایی و ازدواجش با سجاد شهرکی می‌گوید: من متولد زاهدان هستم. من و سجاد سال ۱۳۹۲ عقد و سال ۱۳۹۴ ازدواج کردیم. او دوست و رفیق صمیمی برادرم بود. سجاد طلبه بود و من از طریق برادرم با ایشان و خانواده‌شان آشنا شدم و این وصلت سر گرفت. ما ۹ سال باهم زندگی کردیم و ماحصل زندگی ما یک فرزند پسر به نام علی است که حالا سه سال دارد. خیلی زود حرف‌های‌مان به خلقیات و روحیات همسرش می‌رسد.
همسر شهید اینگونه ادامه می‌دهد: آن خصلتی که سجاد بسیار با آن شناخته می‌شد، خونگرمی و مهربانی‌اش بود. سجاد بسیار دلسوز بود. به فکر همه فقرا و نیازمندان بود و به آن‌ها خیلی توجه می‌کرد. او با همه آدم‌ها مهربان بود، اصلاً به مذهب‌شان کاری نداشت، اینکه شیعه هستند یا سنی یا اهل کدام قوم و طایفه‌اند، توجهی نمی‌کرد. کلاً دلسوز و به فکر همه بود. هر کاری از دستش برمی‌آمد، برای همه انجام می‌داد.

معتقد به حفظ وحدت
فعالیت‌های فرهنگی شهید شهرکی و اجرای برنامه‌های شهید در راستای ایجاد وحدت بین شیعه و سنی یکی دیگر از مباحث این گفتگو بود. همسر شهید با اشاره به رفاقت بسیار عمیق شهید شهرکی با دوستان اهل تسنن خود می‌گوید: سجاد با بچه‌های اهل تسنن بسیار رفیق بود. همسرم همیشه به صحبت‌های حضرت آقا در مورد اتحاد بین شیعه و سنی اشاره می‌کرد و می‌گفت، ما باید وحدت را حفظ کنیم و حق توهین به مقدسات اهل سنت را نداریم. این احترام متقابل است و آن‌ها هم حق اهانت به مقدسات ما را ندارند. ما باید دوست و رفیق هم باشیم. خیلی توجه زیادی به این موضوع داشت. حفظ وحدت از ارکان اصلی اعتقادی‌اش بود. سجاد گاهی لباس اهل سنت را هم می‌پوشید. گاهی میان اختلافات‌شان با یکدیگر وارد می‌شد و در جهت حل‌وفصل مشکلات‌شان اقدام می‌کرد. کار‌های فرهنگی زیادی برای ایجاد وحدت بین اهل تشیع و تسنن انجام می‌داد. او در برنامه‌های اجرایی مسجد و پایگاه به این امر توجه خاصی داشت. برنامه‌های مسجد به گونه‌ای بود که اهل تسنن و تشیع در کنار هم در آن مشارکت داشتند. سجاد در روز‌های سیل و زلزله دست‌گیر مردم بود. هر کاری از دستش برمی‌آمد، در این زمینه انجام می‌داد؛ از حضور در مناطق و ارسال کمک‌های نقدی و غیرنقدی مردم گرفته تا اعزام نیرو‌های جهادی.

تغسیل اموات کرونایی تا ساخت کمپ سلامت معتادان
روز‌های سخت کرونا را فراموش نمی‌کنم. همراه با دیگر دوستانش برای ضدعفونی کردن خیابان‌ها و مراکز درمانی حاضر می‌شد. سجاد در بحث تغسیل و تدفین اموات که به علت کرونا فوت شده بودند و کسی حاضر نبود حتی نزدیک‌شان برود هم حضور مؤثر داشت.
یکی دیگر از کار‌هایی که سجاد با همتی وصف‌نشدنی پیگیر انجامش بود، ایجاد کمپ برای سلامت معتادان و عزیزانی بود که در دام اعتیاد گرفتار بودند. خدا شاهد است هر کار خیری که شما فکرش را بکنید، ایشان در آن دخیل بود و دوستان را همراهی می‌کرد. سمت و مسئولیت آنچنانی نداشت، اما نیتش خدمت به مردم بود. الحمدلله خدا هم اسباب این خدمت‌رسانی را فراهم می‌کرد. نگاه نمی‌کرد کسی قدردان کار‌ها و زحمات اوست یا نه! او منتظر اجر و پاداش نبود، اما گویا خدا در نهایت همه خدمات صادقانه او را دید و نهایتاً مزد تمام مجاهدت‌هایش شد همان شهادتی که در ۱۲ آبان ۱۴۰۱ به آن رسید.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *