ما در این بخش از تاپ ناز، شعر ماه رمضان و اشعار کوتاه و بلند ویژه تبریک ماه رمضان را در این مطلب گردآوری کرده ایم. امیدواریم این اشعار زیبای مخصوص ماه رمضان مورد توجه شما قرار بگیرد.
ماه رمضان برای خیلی از افراد جزو ماههای خاطره انگیز و دوست داشتنی است. ماه رمضان در ایران با دعای ربنا و دعای سحر و سفره افطار و نیایشهایش، معنا پیدا میکند. در کنار این ها شعر زیبا و مذهبی ویژه ماه مبارک رمضان می تواند بر زیبایی افطار و سحری این ماه مبارک بیفزاید. با ما در ادامه این مطلب همراه باشید تا زیباترین اشعار در وصف ماه رمضان را در اختیارتان قرار دهیم.
اگر می خواهید در این
چون که ماه ضیافت اللّهی
بهار دل شده خزون،دردام و از چشام بخون
نشسته ام یه بار دیگه،پا سفره ی ماه رمضون
تو گیر و دار زندگی،عادی شده برام خطا
شب رفت و نسیم سحر آهسته روان شد
«از خواب گران خیز»، که گلبانگ اذان شد
با خویش جهاد آورم، المنت و الله
یاران خدا، ماه شریف رمضان شد
در ماه شریفم، به خدا، از خودم آزاد
از چون و چرا رسته و از درد و غم آزاد
چندیست، که در فکر دل خود شده ام من
دور از همه هنگامه ز فکر شکم آزاد
این نفس خداداد بود سنجش ایمان
هان، تا نکنی یک سر مو لغزش ایمان
گر پنج خواس من و تو روزه نگیرد
یک روزه ی تن نیز بود کاهش ایمان
ای آنکه نهان روزه و ایمان بشکستی
یک لحظه به چشم دل خود بین که که هستی؟
تو مست خودی، مست خدا نه، چه بگویم
در جام دلت باده مهرش نپرستی
آن روز مبادا نشناسیم خدا را
آن روز مبادا، که شریعت زده باشیم
رمزها در رمضان است، خدا مى داند
برتر از فهم و گمان است، خدا مى داند
هر شبى توبه کنیم از گنه و پاک شویم
لیلة القدر، همان است، خدا مى داند
سلامم بر تو ای ماه شریف و ماه بی همتا
سلامم بر تو ای ماه دعا ای ماه آمرزش
کم کم هلالِ ماهِ خدا می رسد ز راه
اوقاتِ نابِ اهلِ بکاء می رسد ز راه
مهمان کند خدا همگان را به سفره اش
وقتی که ماهِ جود و سخا میرسد ز راه
گُل میکند به لب همه دم ذکر یا علی
زیرا بهارِ اهلِ دعا می رسد ز راه
ماهِ مجیر و جوشن و شب های عاشقی
ماهِ جنون و ماهِ صفا میرسد زِ راه
دستت دراز کن چو گدا سمتِ سفره اش
وقتی گدا به پشتِ گدا میرسد ز راه
امضا کند خدا گذر از نار دم به دم
چون ماهِ توبه، ماهِ عطا میرسد ز راه
وقتی که ماهِ خوبِ خدا رو کند به ما
فرصت برای ترکِ گناه میرسد ز راه
معلوم میشود که عزیزی به نزدِ حق
وقتی بلا به پشت بلا می رسد ز راه
هر لحظه اش عبادت و هر ساعتش نکو
اوقاتِ سر به سر چو طلا میرسد ز راه
پُر میشود فضای دل از عطر عاشقی
لَا تَقْنَطو بر اهلِ خطا میرسد ز راه
بس کن دگر گناه که گناه سد عاشقی است
الطافِ عاشقانه جدا میرسد ز راه
میترسم از گناه و امیدم به رحمتش
وقتی که ماهِ خوف و رجا میرسد ز راه
ماهِ غمِ علی شهِ لولاک میرسد
یعنی که ماهِ اشک و عزا می رسد ز راه
افطار گر کنی همه دم یادِ لعلِ او
الطافِ سیّدالشهدا می رسد ز راه
گر خوب بندگی کنی ای دل به هر صباح
توفیقِ طوفِ کرب و بلا میرسد ز راه
وقتی به یادِ کرب و بلا بغض میکنی
صدها ملک ز ارض و سما میرسد ز راه
دنیا شود بهشتِ برین شک نکن دمی
وقتی قدومِ شاهِ وفا می رسد ز راه
«عَجِلْ عَلی ظُهُور وَلِیّک » خدای من
پس کی ز کعبه صاحبِ ما میرسد ز راه؟
از آتشت هماره ” بداغی ” شود رها
چون شاهِ دین به روز جزا می رسد ز راه
ماه برکت زِ آسمان می آید
تبریک به مؤمنینِ عاشق پیشه
خبر آمد که بهار دل ما آمده است
مژده ی کم شدن فاصله ها آمده است
باز از عرش خداوند ندا آمده است
بندگان ماه خدا، ماه خدا آمده است
من که پابند هوس ها و گناهم چه کنم؟
نفسِ سوخته ای در تهِ چاهم چه کنم؟
خبر آمد که کریم آمد و در واشده است
سفره پرداز قدیم آمد و در وا شده است
اسم رحمان و رحیم آمد و در وا شده است
درد عصیان مرا خویش مداوا شده است
آی مردم به خدا ربِّ رحیمی داریم
سجده آرید، خداوند کریمی داریم
ای که بخشنده ی هر جرم و گناهی، العفو
به پشیمان شدگان نیز پناهی، العفو
من پشیمان شده ام؛ نیم نگاهی، العفو
یا الهیّ و الهیّ و الهی العفو
سائلی را به سر سفره ی خود راه بده
من گدای توأم ای حضرت الله- بده!-
یارب این سوخته دل را که محک لازم نیست
بچه ای را که کتک خورده، فلک لازم نیست
گرد خوان تو فقیرم من و شک لازم نیست
تا سر سفره حسین است نمک لازم نیست
به لبم خورد کمی آب، مرا بخشیدند
ای فدای لب ارباب، مرا بخشیدند
ماه برکت زِ آسمان می آید
تبریک به مؤمنینِ عاشق پیشه
امشب طلب عشق زِدلدار کنیم
امر فرجش اگر مهیا باشد
آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟
باز ماه رمضان آمد و بر بام فلک
مبارک باد آمد ماه روزه
شدم بر بام تا مه را ببینم
رمزها در رمضان است، خدا مىداند
لیله القدر، کدامین شب این ماه خداست؟
رمضان شهر عشق و عرفان است
رمــضــــان، مــاه عــتــرت و قــرآن
رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا
از گلستان کرم طرفه نسیمى بوزید
سلامم بر تو ای ماه شریف و ماه بیهمتا
سلامم بر تو ای ماه دعا ای ماه آمرزش
آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟
باز ماه رمضان آمد و بر بام فلک
دوباره سفره ی اشک است و فیض ماه خودم
رسیدم اول کاری که معترف بشوم