پریدخت سپهری، در مقدمه کتاب «…هنوز در سفرم» تعریف میکند که سهراب سپهری دقت و انضباط خاصی در کارهایش داشت. هیچ نوع بینظمی و کجسلیقگی را نمیتوانست بپذیرد. حتی رد پای این نگاه را در نامههایش هم میشد دید.
به گزارش سرویش فرهنگی تابناک، هر وقت سهراب میخواست نامه بنویسد، حالا این نامه چه روی کارت پستال باشد و چه یک نامه اداری، اول آن را جای دیگری یادداشت میکرد، بعد از روی همان یادداشت، با حوصله و دقت و البته خطی تمیز و روشن مشغول نوشتن نامه میشد. تازه یادداشت را هم دور نمیانداخت. آن را نگه میداشت. به همین خاطر همیشه میدانست که برای چه کسی، و در چه زمانی و در چه موضوعی نامه نوشته است. این دقیقا همان دقت و نظم خاصی است که خواهرش از آن یاد میکند. اما گاهی این نظم تحت تاثیر اندیشههای او قرار میگرفت و باعث میشد که جور دیگری عمل کند. مثلا ممکن بود برای یک جلسه یا مصاحبه که از قبل در مجله تنظیم شده، نرود. مهمتر از آن، ماجرای یکی از نمایشگاههایش است. وقتی نمایشگاه نقاشیهایش در گالری سیحون برگزار شد، خانم منیر سیحون که صاحب گالری بود، کلی به سهراب سپهری تاکید کرد که در شب اول یک مهمان ویژه داریم: خانم فرح پهلوی. حتما بیا و مبادا که دیر کنی و خانم فقط برای دیدن تو به این نمایشگاه میآید و… شب افتتاحیه فرا میرسد و سهراب نمیرود!
فیلم اصلی