این روزها خرید نان ساده به یک ماموریت غیرممکن تبدیل شده است. کافی است به اولین نانوایی محله سر بزنید تا ببینید چطور «کنجد» بهانهای شده برای دور زدن قیمتهای دولتی؛ در حالی که پشت تریبونها همه چیز آرام است، در صفهای نان، مردم از نانهایی میگویند که هر روز آب میروند و جیبهایی که هر روز خالیتر میشوند.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک ، سامانهای که قرار بود مانع قاچاق آرد شود، با خطاهای محاسباتی خود سهمیه نانوایان را قطع و آنها را به سمت بازار آزاد هل داده است. در حالی که دولت بر «انضباطبخشی» تاکید دارد، نتیجه عملکرد این سامانه چیزی جز نان گرانتر و بیکیفیتتر برای مصرفکننده نهایی نبوده است.
مهدی دوستی معاون اقتصادی وزارت کشور درخصوص شایعات افزایش قیمت آرد و نان اعلام کرد: دولت هیچ برنامهای برای تغییر قیمت، سهمیه یا نحوه خرید نان توسط مردم ندارد و اصلاحات در سامانه نانینو صرفاً با هدف مقابله با قاچاق، ساماندهی زنجیره توزیع و ارتقای کیفیت نان در حال انجام است همچنین ارقامی مطرح میشود مبنی بر اینکه دولت تصمیم بر افزایش قیمت نان و آرد دارد، اما این موضوع به هیچ وجه در دستور کار دولت نیست و در حال حاضر تمام دغدغه دولت این است که آرامش را به مردم و جامعه منتقل کند.
اظهارات معاون اقتصادی وزارت کشور مبنی بر عدم قیمت نان در حالی مطرح می شته را هم باید درنظر داشت که دولت فقط بر قیمت «آرد» متمرکز است، در حالی که آرد تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد هزینه نانوایی را شامل میشود و جای این نقد وارد است که وقتی دستمزد کارگر، کرایه مغازه، قیمت مایه خمیر و هزینه انرژی افزایش یافته، اصرار بر ثابت ماندن قیمت نان بدون پرداخت یارانه مستقیم به نانوا، نتیجهای جز کاهش کیفیت و فساد در زنجیره توزیع نخواهد داشت.
به نظر می رسد اظهارات معاون اقتصادی وزارت کشور بیشتر با هدف «آرامسازی روانی بازار» صورت گرفته باشد تا بیان واقعیتهای اقتصادی به همین دلیل شکاف عمیقی بین قیمت نان دولتی و هزینههای واقعی تولید ایجاد می شود و سد بزرگی در برابر ادعای ثبات قیمت است که فشار آن در نهایت یا به نانوا میآید که در قالب کاهش سهمیه خود را نشان می دهد و یا به مصرفکننده در قالب خرید نان گرانتر و بیکیفیتتر منتقل می شود .