به گزارش خبرآنلاین روزنامه خراسان نوشت: شعارهایی نظیر «اگر توافق شود، مسئول باید کشته شود» را نمیتوان به حساب مردم مبعوث شده در خیابان نوشت.
خیابان یک گروه سیاسی، یک جریان رسانهای یا چند تجمع محدود نیست. خیابان یعنی همان مردمی که در روزهای سخت جنگ، تحریم، ناامنی و بحران، کنار کشور ایستادند؛ همان مردمی که هزینه دادند، نگران بودند، مقاومت کردند و هنوز هم نسبت به ایران، نظام و آینده کشور دغدغه دارند.
بزرگترین خطای تحلیلی آن است که صدای بلند یک اقلیت را به جای صدای اکثریت بنشانیم یا به تعبیری دچار خطای تعمیم از جزء به کل شویم؛ جایی که رفتار یک گروه کوچک، به عنوان نماینده کل جامعه بازنمایی میشود. چنین خطایی نه تنها تصویر درستی از جامعه ارائه نمیدهد، بلکه خود میتواند به تشدید شکافهای اجتماعی منجر شود.
اما در کنار نقد این رفتارها، مسئولان نیز نمیان سیاسی از طریق تولید مستمر بدبینی، بیاعتمادی و قطبیسازی برای خود سرمایه سیاسی تولید میکنند
.در کنار این مسئله، نباید از نقش رسانههای بیضابطه و شبکههای اجتماعی نیز غافل شد. امروز با پدیدهای مواجهیم که میتوان آن را تورم کارشناسی و کارشناس نامید؛ وضعیتی که در آن هر کاربر تلفن همراه، ظرف چند ساعت به متخصص پیچیدهترین مسائل امنیتی، نظامی و دیپلماتیک تبدیل میشود. مسئله امروز کشور، صرفاً توافق یا عدم توافق نیست. مسئله اصلی، بازسازی رابطه میان تصمیمگیری و اقناع است. هر جا این پیوند تضعیف شود، میدان به افراطیون واگذار خواهد شد. هر جا گفتوگو با جامعه متوقف شود، سوءظن جای اعتماد را خواهد گرفت.
