اقتصاد۲۴– در ادامه همه اتفاقاتی که از سال ۹۶ به این سو برای اقتصاد ایران رخ داد، کرونا شاید حکم تیر خلاص را داشته باشد؛ به صورت مشخص این اتفاقات زنجیروار، مسیر اجرای قانون برنامه ششم توسعه را طوری رقم زدند که اهداف اقتصادی آن یکی از دیگری دست نیافتنیتر باشند. از جمله مواردی که حالا در واپسین سال برنامه ششم توسعه نشدنیتر از هر زمان دیگری به نظر میرسد؛ هدفی است که برای افزایش ضریب نفوذ بیمههای بازرگانی و غیراجتماعی پیش بینی شده بود.
با این حال پاندمی کرونا و تاثیرات اقتصادی باعث شد تا در صنعت بیمه ایران یک نوآوری صورت بگیرد و به صورت مشخص در روزهای قرنطینه که عموم فعالیتهای اقتصادی ناگزیر به تعطیلی هستند برای صاحبان مشاغل و کسب و کارها هم پوششی بیمهای نظیر مقرری بیمه بیکاری کارگران فراهم بیاید.
هرچند از نظر ماهوی و فنی میان بیمه بیکاری که سازمان تامین اجتماعی متولی آن است با بیمهای که بتواند در دوران تعطیلیهای پاندمیک از صاحبان کسب و کارها حمایت کند تفاوت زیادی وجود دارد، اما از نظر شکلی و باور عمومی، کارکردی شبیه به هم دارند؛ جفتشان قرار است در روزهایی که بیمه شده قادر به امرار معاش نیست، مسئولیت پرداخت رزق و روزی او را برعهده بگیرد.