به گزارش “ورزش سه”، بیست و چهار سال. شش دوره جام جهانی. این تمام زمانی است که سپری شد تا تیم ملی آرژانتین بار دیگر با تیم ملی انگلیس روبرو شود؛ همان رقیبی که هواداران در سرودهای متعددی یادش را زنده نگه می‌دارند. همان تقابلی که دیگو مارادونا بار آن را به دوش کشید تا به یک اسطوره تبدیل شود. اکنوCO+zlLhNSYPPUrebVHIbxHr82kGp+g0I4SmhxG0xZaEgHq3oG0ZDSxbISppNYzuQcUj9XQvTinOZPQp1O++SW4kzzsvL3Hw173Ef5ihOOCD3wUgf7nVW+01kjvEbCQlZfddTn3yLhGxztRwFEVIo8iBQo4eMi9XYb4UQTggJOoOMazurNY1F/npYl490q3ue/KrwglJd6PI6MM2K2OjXPv9Jvf9tsbw7x7lSulUV1DIGYf/A6FLlSbN1OCTAAAAAElFTkSuQmCC")” src=”https://news-cdn.varzesh3.com/pictures/2026/07/12/C/f2pw1fet5.jpg?w=729″>

انتقام بکام

جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن هنوز برای آرژانتینی‌ها مانند یک خنجر است؛ نه تنها به خاطر حذف زودهنگام، بلکه به خاطر عاملی که زمینه آن را فراهم کرد، یعنی تقابل با انگلیسی‌ها در دور دوم گروه شش در تاریخ ۷ ژوئن. بکام در ورزشگاه ساپورو ژاپن انتقام خود را گرفت. یک پنالتی جنجالی که پیرلوئیجی کولینا داور ایتالیایی علیه مائوریسیو پوچتینو اعلام کرد، به این هافبک اجازه داد تا تنها گل بازی را به ثمر برساند.

او این گل را با تمام وجود و با یادآوری آن اخراج قدیمی جشن گرفت. این نتیجه آرژانتین را مجبور کرد تا برای بقا در جام، سوئد را شکست دهد. اما این پیروزی رخ نداد و تیم ملی آرژانتین در همان مرحله اول حذف شد؛ اتفاقی تلخ که پیش از آن تنها در سال ۱۹۶۲ رخ داده بود.

منبع: لاناسیون