محمدرضا شریفینیا تلویزیون را بر سینما ترجیح میدهد و درباره حاشیههایی که همیشه همراهش بوده، میگوید: سینما در انحصار من نیست. من از 100 فیلمی که در سال ساخته میشود، تنها در 5 یا 6 فیلم آن بازی میکنم. بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون کسی است که سالها در نقشهای متفاوت از بازی در سریال امام علی (ع) گرفته تا «اخراجیها»، «سالاد فصل»، «صندلی خالی»، «مختارنامه»، «نقاب»، «ازدواج به سبک ایرانی»، «برج مینو»، «گیرنده»، «قلادههای طلا» و… آماری متنوع از بازیها و بازیگردانیها را در پرونده کاری خود جای داده ، اما نکته دیگر در این میان حرف و حدیثهایی است که با آوردن نام شریفینیا در ذهنها تداعی میشود؛ اینکه گفته میشود او مافیای سینما ایران است و به قولی ورودی بسیاری از افراد علاقهمند بازیگری به سینما محسوب میشود. از این رو با «محمدرضا شریفینیا» به گفتوگو نشستیم تا نظر وی را درباره صحبتهایی که در موردش میشود، جویا شویم.
* برخی میگویند شما مافیای سینمای ایران هستید، واقعا این طور است؟
– خوب، اول بگویید مافیا یعنی چه؟ این مافیا که میگویید به معنای خوب است یا بد؟ آیا منظور از مافیا، انحصار است؟ شما میگویید برخی معتقدند بخشی از سینما در انحصار محمدرضا شریفینیاست. میخواهم بدانم این تصور خوب است یا بد.