وی اشاره کرد: تمام داستان و فراز و نشیب «حکایت
عاشقی» با سکانس پایانی فیلم که همان اجرای مرثیه ای برای کشته شدگان
بمباران شیمیایی حلبچه است، معنا پیدا می کند؛ سکانسی که در آن چیمن قهرمان
داستان تصمیم می گیرد در قبرستان حلبچه برای کشته شدگان این فاجعه بزرگ
انسانی مرثیه خوانی کند که به دلیل آن که خود نیز از حمله شیمیایی مصدوم
شده است، از خواندن این مرثیه باز می ماند.
این کارگردان
سینما بیان کرد: قبل از ارائه فیلم برای دریافت پروانه نمایش ۷ دقیقه از
فیلم را کم کرده و آن را به ۹۰ دقیقه رسانده ام، حال اگر بخواهم سکانس
پایانی فیلم که در اصل نتیجه بمباران شیمیایی حلبچه را بعد از گذشت سال ها
نشان می دهد، دربیاورم دیگر چیزی از فیلم باقی نمی ماند.
رمضان
زاده در پایان تاکید کرد: فکر می کنم «حکایت عاشقی» اولین بار است که
مساله بمباران شیمیایی حلبچه و تاثیر آن در بازماندگان این بمباران پرداخته
است و باید بیشتر به آن توجه کرد.
به
گزارش بولتن نیوز، «٣١٦» عنوان
دومین فیلم بلند پیمان حقانی است، او پیش از این کارگردانی فیلم «مردی که
گیلاسهایش را خورد» با بازی حامد بهداد و حسن پورشیرازی را در کارنامه خود
دارد. او در دومین فیلمش قصه متفاوتی را سوژه فیلم خود قرار داده و این
فیلم بدون بازیگر روایتگر داستان زندگی زنی شصت و سه ساله است که این قصه
از طریق کفشها، دستها و پاها روایت میشود.
بخشی از قصه فیلم در تاریخ معاصر روایت
میشود و بخشهایی از اتفاقات مربوط به انقلاب اسلامی ایران و سالهای جنگ و
هشت سال دفاع مقدس به تصویر کشیده میشود.
بازیگران سینمای جنگ در یک مستند