در فرازهایی از دعای جوشن کبیر، خدا را با جلوههای رحمت و قدرتش میخواند: آمرزنده گناهان، برطرفکننده بلاها، نهایت امیدها و بخشنده عطایای بزرگ. او روزیدهنده، مقدرکننده مرگها، شنونده شکایتها و برانگیزاننده مردمان است و اسیران جسمی و روحی را آزاد میکند؛ هم دفع بلا میکند، هم رفع آن، و با فضل بیحساب پاداش صابران را عطا میفرماید.
دعای جوشن کبیر از ادعیه شاخص و معتبر شیعه است که در آثاری چون اقبال الاعمال و مصباح المتهجد نقل و در مفاتیح الجنان جایگاهی برجسته یافته است. این دعا در شبهای قدر اهمیت ویژه دارد و محور آن، ذکر «خَلِّصنا مِنَ النار»، رهایی از آتش و آمرزش الهی است.