شرایط ترکیه بعد از کودتا پسرفت در مسیر دموکراسی است
آرمان – عبدالرحمن فتحاللهی: پس از شکست کودتای ۱۵ژوئیه که از سوی گروهی از ارتشیان صورت گرفت، اقدامات دولت ترکیه در سرکوب مخالفان دولت و توطئهگران، بسیار سریع و گسترده بوده است. تنها ظرف مدت پنج روز، دولت بیش از ۵۰ هزار نفر را از پستهای دولتی اخراج و ۹۰۰۰ نفر دیگر از جمله ۱۱۵ ژنرال، ۳۵۰ افسر و ۴۸۰۰ نیروی نظامی را دستگیر کرد. اما به گفته برخی ناظران، رئیس جمهور رجب طیب اردوغان، احتمالا درحال استفاده از این فرصت برای خاموش کردن صدای مخالفان و تلاش برای افزودن قدرت خود است. حال این پرسش مطرح است که این رویداد، برای دموکراسی در ترکیه به چه معناست؟ کودتای ۱۵ ژوئیه ترکیه تنها واکنش به سیاستها و رفتارهای اردوغان و شیوه دولتمداری حزب عدالت و توسعه نبوده و نیست. کودتا و شکست آن در ترکیه، تحولی پیچیده، چندوجهی و به هدف جابهجایی معادلات قدرت در این کشور است. اما شکست کودتای ۱۵ ژوئیه، تبلور بارز پایان قدرت نظامیان در ترکیه بود. در روند بلند تغییرات در ترکیه، تغییر شیوه کودتای نظامیان در کودتای پست مدرن علیه نجمالدین اربکان در ۲۸ فوریه ۹۷، خود
بارزترین نشانه جابهجایی عناصر قدرت در ترکیه بود که شرایط این کشور را بیش از پیش تحت تاثیر قرار داد. از همین رو برای تحلیل دقیقتر تاثیرات کودتای ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ ترکیه در اولین سالگرد آن، دکتر رحمان قهرمانپور، پژوهشگر ارشد روابط بینالملل و کارشناس مسائل ترکیه، با «آرمان» گفتوگو کرده است که در ادامه میخوانید.
با توجه به تاریخ سیاسی ترکیه این کشور همواره با مساله کودتا در ادوار مختلف روبهرو بوده است که ازدهه 60 با کودتای 27 ماه می1960، 12 مارس 1971، 12 سپتامبر 1980، 28 فوریه 1997، شبه کودتای دادگاه قانون اساس 2007 و نهایتا کودتای 15 ژوئیه 2016 تا به امروز ادامه داشته است. از دیدگاه شما دلایل و ریشههای وقوع این دست از کودتاهای رادیکال ضد دموکراتیک در این کشور بهرغم وجود بسترهای جامعه دموکراتیک بهویژه با رشد روزافزون آنها در سه دهه اخیر چیست؟