گروه فرهنگ و هنر: ممکن است دوست داشته باشم از خوراک و پوشاکم گرفته تا جایی که میروم و منظرهای که میبینم و بهطور کل جزئیترین موارد زندگیام، برای دیگران جذاب باشد. دوست دارم اینکه درباره هر رویداد اجتماعی چه نظری دارم، برای همه مهم باشد.
به گزارش بولتن نیوز، این بالاترین سطح برای ارضای حس خویشبیشبینی است. دوست دارم واکنش من به اتفاقات پیرامونی، از قتل عام مسلمانان میانمار گرفته تا سیل در چند استان ایران، بلافاصله در رسانههای رسمی بازتاب پیدا کند. من ممکن است دوست داشته باشم سادهترین و پیشپا افتادهترین نظرات و رفتارهای شخصیام در بالاترین درجه اهمیت برای طیف وسیعی از اجتماع قرار بگیرد. اما دلم میخواهد خودم تعیین کنم مردم کدام بخش از زندگی شخصی من و اظهارنظرهایم را ببینند و کدام را نبینند، و حتی از این هم خودخواهانهتر؛ دلم میخواهد نوع واکنش مردم به زندگی شخصی و اظهارنظرهایم همانطوری باشد که دوست دارم. من دلم میخواهد بهعنوان یک هنرپیشه مشهور، وقتی با یکی از همصنفهای خودم ازدواج کردم، خبر آن همه جا بپیچد، این ازدواج برای همه مهم باشد و به قول معروف بترکاند. اما وقتی که مدتی بعد از همسرم جدا شدم و مردم یک کمپین برای جدا نشدن ما راه انداختند، از موضع آدم متمدنتر و فهمیدهتر با عتاب و تمسخر بهشان بگویم که چرا در زندگی خصوصی دیگران دخالت میکنید؟ هیچکدام از مخاطبانی که در چنین عتاب و تمسخری روی صحبت با آنها بود، تریبونی به بزرگی من ندارند که در آن بگویند چطور ازدواج شما به ما ربط داشت ولی طلاقتان ندارد؟ چطور شما در صفحهای عمومی عکس گربه مرده خودتان را میگذارید و از ادبیات مادران بیفرزندشده دربارهاش استفاده میکنید، اما توقع دارید با موج واکنشهای منفی جامعه مواجه نشوید و مردم در اینباره همانطور نظر بدهند که شما دوست دارید؟ من مست از توجه میلیونی مردم به خودم، فرصت نکردم به دولبه بودن این تیغ توجه کنم. شهرت همین است؛ بهخصوص شهرت در زمینههای غیرتخصصی. نقد بازی یک بازیگر، خوانندگی یک خواننده، فعالیت یک ورزشکار، قلم یک نویسنده و چیزهای دیگری از این دست با واکنش مردم به رفتارهای غیرتخصصی سلبریتیها تفاوت دارد.