۱۴۰۳/۱۲/۰۷
یافتههای یک پژوهش جدید نشان میدهد پوستهای از اجرام یخی در لبه منظومه شمسی، که به عنوان «ابر اورت» شناخته میشود، دارای یک جفت بازوی مارپیچی است که به یک کهکشان کوچک شباهت دارد.
وبگاه یوپیآی در گزارشی آورده است: تا به حال، شکل ابر اورت و چگونگی تأثیر نیروهای فراتر از منظومه شمسی بر آن زیاد مشخص نبود؛ اما یافتههای جدید که بهتازگی در وبگاه آرکایو منتشر شده است، نشان میدهد که این ابر ممکن است شبیه یک ساختار مارپیچی باشد که یکی از ویژگیهای اساسی لازم برای شناختهشدن آن به عنوان یک کهکشان مستقل است.
لبه داخلی ابر اورت ۵ هزار واحد نجومی و لبه بیرونی آن ۱۰۰ هزار واحد نجومی از خورشید فاصله دارد. یک واحد نجومی( AU) ۹۳ میلیون مایل است که میانگین فاصله زمین تا خورشید است؛ بنابراین، با در نظر گرفتن فاصله واقعی، فضاپیمای وویجر ۱ ناسا (اداره کل ملی هوانوردی و فضای آمریکا) که یک میلیون مایل در روز را طی میکند، تا ۳۰۰ سال دیگر به لبه ابر اورت نمیرسد و تا ۳۰۰ هزار سال دیگر از آن خارج نمیشود.