خبرگزاری میزان – به گزارش موسسه مطالعات فرهنگی بزرگمهر حکیم، محمد رسولی دبیر سی و یکمین نشست تخصصی شاهنامه پژوهی که در تالار سعدی خانه اندیشمندان علوم انسانی و با حضور اساتید برجسته تاریخ ایران و شاهنامه پژوهی برگزار شد، اظهار داشت: مهمترین موضوع تخصصی شاهنامه بحث و بررسی، چیستی شاهنامه از جهت محتویات است که آیا شاهنامه کتابی حاوی روایات اسطورهای است؟ یا کتاب راوی تاریخ؟ و به ماهیت اسطوره و تاریخ، که هر یک چه معنی و تعریفی دارند باید پرداخته شود.
این استاد دانشگاه و شاهنامه شناس برجسته، با تاکید بر این مهم که در شاهنامه چیزی به نام اسطوره نداریم و شاهنامه کتاب تاریخ است، گفت:، چون بخشی از تاریخ که در شاهنامه بیان میشود، مربوط به دورانهای خیلی قدیم و کهن است، رنگ افسانه و اسطوره به خود گرفته است. اما شاهنامه قصه و افسانه و اسطوره نیست و شاهنامه کتاب بسیار جدی و روایتگر تاریخ ایرانیان در عهد کهن (یعنی پیش از باستان) و دوره باستان است.
رسولی افزود: به هیچ عنوان شاهنامه را تاریخ اسطورهای و روایات داستانهای تخیلی و افسانهای نباید دانست، بلکه «شاهنامه کتاب تاریخ محض است».
در ادامه، هوشنگ طالع، نویسنده کتاب «تاریخ ایران کهن»، بیان داشت: اسطوره عبارت است از تاریخی که زمان رخداد یا رخدادهای آن مشخص نمیباشد. یعنی دارای هنگام شناسی نیست! حال اگر بتوان زمان و هنگام رخدادهای یک اسطوره را به دست آورد، در آن صورت تبدیل به تاریخ میگردد.